Recenzje

Madame202
11/02/14

Królowa Śniegu

Madame Teatr Dramatyczny - Scena Na Woli im. T. Łomnickiego  Warszawa  Reżyseria: Jakub Krofta Obsada: Olga Sarzyńska, Zdzisław Wardejn, Kamil Siegmund, Anna Gryszkówna, Zuzanna Grabowska, Aleksandra Bożek, Stanisław Brudny, Agnieszka Wosińska, Szymon Rząca, Agata Wątróbska, Paweł Domagała, Waldemar Barwiński, Robert Majewski Premiera: 07/07/2012 Najbliższy spektakl: brak

Powieść Antoniego Libery jest utworem wybitnym, znanym nie tylko w Polsce. Rozgłos, który towarzyszy temu dziełu literackiemu nie ułatwia jego adaptacji dramaturgicznej i scenicznej. Oczywiste jest bowiem porównywanie przedstawienia z pierwowzorem powieściowym i konfrontacja z wyobrażeniami czytelników, które kształtują się podczas lektury.

Madame to historia fascynacji osiemnastoletniego młodzieńca piękną i intrygującą, Madame la directrice, nauczycielką języka francuskiego i dyrektorką szkoły. To historia niespełnionego uczucia i fascynacji, starszą o dwanaście lat, kobietą, ale i kobiecością w ogóle.

Adaptacji dramaturgicznej podjęła się Maria Wojtyszko, która nie ustrzegła się przed niebezpieczeństwem pewnych spłyceń i uogólnień. Nie oddała wszystkiego tego, co ulotne: finezji języka, aluzji, metafor, porównań i tzw. „migotania” znaczeń. Ba, nieomal pewien jestem, iż zarówno Ona, jak i reżyser spektaklu, w znacznej mierze celowo dokonali pewnych uproszczeń. Przedstawienie jest bowiem głównie kierowane - czego nikt nie ukrywa - do odbiorcy młodego. Także przeniesienie na scenę pewnych elementów rubasznych - chociaż pojawiają się w powieści - jest ukłonem w stronę młodszych widzów.

Autorem adaptacji scenicznej i reżyserem jest Czech, Jakub Krofta, który pewną ręką ujął wartką akcję i przedstawił ją w sposób niezwykle sprawny i atrakcyjny. Na uwagę zasługuje wieloplanowość i wielowarstwowość akcji, uzyskana miedzy innymi dzięki zastosowaniu np. elementów ilustracji filmowej. Ilustracja owa doskonale uzupełnia monolog narracyjny. Niestety, w spektaklu akcja dominuje nad uczuciem. A narratorem jest sam Bohater - uczeń zakochany w swojej nauczycielce języka francuskiego. Bohater mówi o uczuciu, a powinien to uczucie pokazywać. (Nota bene, w powieści zainteresowani młodą nauczycielką są wszyscy chłopcy.)

W roli pięknej i wyniosłej nauczycielki zobaczymy młodą, utalentowaną aktorkę, Aleksandrę Bożek. Jej kreacja aktorska jest niezwykle oszczędna i perfekcyjna. Madame stwarza wokół siebie aurę elegancji, chłodnej zmysłowości i powściągliwości. Bożek gra bez zbędnej kokieterii i minoderii. Po prostu jest na scenie damą. Taka koncepcja tej postaci wydaje się być wyjątkowo trafną. Madame jest bowiem ponad wszystkimi i ponad wszystkim. Jest marzeniem i ideałem.

Aleksandrze Bożek partneruje , wydaje się, iż stworzony do tej roli, znakomity Waldemar Barwiński.

Obsada aktorska jest dobra i nie ma słabych punktów. Na wyrazy uznania zasługuje Olga Sarzyńska. To szczególnie utalentowana aktorka charakterystyczna, o wyjątkowym zacięciu komediowym. Aktorka w oka mgnieniu potrafi zmienić swe emploi i zagrać zupełnie inną postać.

Godna podkreślenia jest niezwykle prosta, ale i pomysłowa oraz funkcjonalna scenografia Zoji Zupkovej. Scenografia bardzo dobrze wpisuje się w koncept inscenizacji. Wzorowa choreografia podporządkowana jest całkowicie wizji reżysera.

Wykonywana na żywo muzyka (co dla mnie zawsze jest atutem) dobrze oddaje klimat lat 60-tych i 70-tych, zgrabnie wtapiając się w przedstawienie.

Do jakiego odbiorcy kierowany jest spektakl? Na pewno nie tylko do odbiorcy młodego (chociaż, proszę wierzyć – mimo żywiołowej reakcji – młodzież jest skupiona). Każdy widz, w każdym wieku, znajdzie tu coś dla siebie. Starszy z pewnością uśmiechnie się wspominając czasy nie tak znowu odległe (zasadnicza część historii rozgrywa się w 1965 r.) i przypomni sobie także swoje miłosne zauroczenia, bo każdy z pewnością miał swoją Madame. To dobry i miły w odbiorze spektakl. Polecam go Państwa uwadze.

autor tekstu: Marek Kujawski

Zobacz także

Img 3891 800x533

Nie ma przebaczenia, jest tylko wstyd...

Autor: Anna Rzepa Wertmann
26/02/2015
**Dedicatio ab ovo...** **Dawno temu w Tarnowie Jacek Dukaj miał druha serdecznego – Pawła Wajdowicz Kądzielawskiego..…
Cd6dacabd78be1550efa051aeced3fdc

ECCE POLONIA!

Autor: Szymon Spichalski
25/02/2015
**WSTĘP** **O czym dziś głośno w teatralnej Polszcze? O zamieszaniu wokół ,,Golgoty Picnic”, o nowej siedzibie dla Wa…
Fredro nikt mnie nie zna

Spichologicznie o teatrze (7)

Autor: Szymon Spichalski
23/02/2015
**Joanna Szczepkowska** opowiedziała w wywiadzie dla „Dziennika Polskiego” o tym, ile nerwów kosztowało ją słynne (czy ja…
O operze i o prawie b iext27193485

Opera, prawo, etyka, moralność, elementarna ludzka przyzwoitość...

Autor: Anna Rzepa Wertmann
23/02/2015
**Czy z pozory tak ekstremalne dziedziny jak opera i muzyka klasyczna oraz prawo i praktyka legalisty mogą mieć ze sobą …

Add comment btn