Bohdan Łazuka

Biografia Bohdana Łazuki

Dzieciństwo i edukacja

Bohdan Łazuka urodził się 31 października 1938 roku w Lublinie jako jedyne dziecko Franciszka Łazuki i Wandy z domu Loranc. Gdy miał trzy lata, jego rodzice się rozwiedli. Dorastał w podlubelskiej Dąbrowicy, a po wojnie przeniósł się z matką do Lublina, gdzie dołączył do Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Lubelskiej oraz zaczął uczęszczać na zajęcia aktorskie do Teatru Młodego Widza. Porzucił szkołę podstawową na rzecz technikum budowlanego, którego jednak nie ukończył; jako nastolatek mieszkał też w Gdańsku i Katowicach, gdzie pracował w sortowni węgla przy kopalni.

Pod koniec lat 50. uczył się gry na oboju w warszawskiej szkole muzycznej, a za namową przyjaciół zdał do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, gdzie studiował aktorstwo dramatyczne u Ludwika Sempolińskiego i Kazimierza Rudzkiego. Studia ukończył w 1961 roku spektaklem dyplomowym „Bal na Gnojnej” oraz rolą Chudka w „Wesołych kumoszkach z Windsoru”.

Scena, kabaret i estrada

Na ekranie zadebiutował już w 1958 roku rolą kelnera w „Panu Anatolu szukającym miliona” Jana Rybkowskiego. W 1961 roku zadebiutował w Teatrze Współczesnym w Warszawie rolą Fiedotika w „Trzech siostrach”, a także dołączył do Kabaretu Starszych Panów, gdzie zagrał młodego Jeremiego Przyborę w „Niespodziewanym końcu lata” i wylansował przebój „Przeklnę cię” wykonywany w duecie z Barbarą Krafftówną. Po nagrodzie na 1. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1963) przeszedł do zespołu Syreny, a po sezonie – do stołecznej Komedii, gdzie zadebiutował w tytułowej roli „Billy'ego kłamcy”, reżyserskim debiucie teatralnym Kazimierza Kutza.

23 listopada 1964 roku wystąpił z premierowym recitalem w Sali Kongresowej – sukces frekwencyjny sprawił, że do końca roku dał tam jeszcze 11 kolejnych koncertów, zawsze przy pełnej widowni. Rok później otrzymał Złotą Maskę „Expressu Wieczornego” za zwycięstwo w plebiscycie popularności czytelników. W latach 60. koncertował za granicą, między innymi w USA, Kanadzie, ZSRR, Wielkiej Brytanii, Francji i Izraelu, a przez dwa sezony współpracował z kabaretem „U Lopka” Kazimierza Krukowskiego. W listopadzie 1967 roku zadebiutował w roli Feliksa w sztuce „Jadzia wdowa” na scenie Teatru Komedia.

W 1974 roku został aktorem Teatru Rozmaitości, a w 1978 roku powrócił do Teatru Studio, gdzie zagrał między innymi Dodka w „Wielkim Dodku”, Josepha Fouchégo w „Madame Sans-Gêne” i Ostapa Bendera w „Dwunastu krzesłach”. Z Teatru Studio odszedł w 1992 roku po 14 latach pracy. Od 2006 roku występuje w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie w operetkach takich jak „Wesoła wdówka”, „Zemsta nietoperza”, „Księżniczka czardasza” i „Hrabina Marica”, a w 2001 roku wyreżyserował rewię „Ktoś mnie pokochał” w Teatrze Muzycznym-Operetce Wrocławskiej.

Film i telewizja

Popularność przyniosła mu rola Edzia Siedleckiego w komedii „Małżeństwo z rozsądku” (1966) oraz przebój „Miłość złe humory ma” wykonywany w filmie. Jego rola podpitego artysty wracającego przez Warszawę do domu z korbą od samochodu w „Nie lubię poniedziałku” Tadeusza Chmielewskiego (1971) zapisała się w historii polskiego kina. W 1972 roku zagrał Lolka Gajewskiego, głównego bohatera „Kwiatu paproci” Jacka Butrymowicza – rozpowszechnienie filmu zablokowała cenzura, a jego premiera odbyła się dopiero w 2009 roku. W latach 80. ograniczył występy na ekranie na rzecz teatru, choć zagrał między innymi epizod w „Karierze Nikodema Dyzmy” (1980) i samego siebie w „Piłkarskim pokerze” Janusza Zaorskiego (1988).

Od 2000 roku regularnie wraca na ekran: zagrał szefa gangsterów w „Chłopakach, które nie płaczą”, proboszcza w „Skarbie sekretarza” i nauczyciela tańca Rene w „Domu”, a także pojawił się w serialach „Na Wspólnej” (Lucjan Romani, 2003–2004), „Świat według Kiepskich”, „Ojciec Mateusz”, „Grzeszni i bogaci” oraz „Futro z misia” (2019). W 2023 roku zagrał Zenona w filmie „Uwierz w Mikołaja”. Jako aktor dubbingowy podłożył głos między innymi Barty'emu Crouchowi w „Harrym Potterze i Czarze Ognia” (2005).

Kalendarium kariery

• 1938Urodzony 31 października w Lublinie.
• 1958Debiut filmowy w „Panu Anatolu szukającym miliona”.
• 1961Dyplom PWST. Debiut teatralny w Teatrze Współczesnym i dołączenie do Kabaretu Starszych Panów.
• 1963Nagroda na 1. KFPP w Opolu za „Dzisiaj, jutro, zawsze”. Debiut w „Billym kłamcy” w Teatrze Komedia.
• 1964Premierowy recital w Sali Kongresowej (23 listopada) i jedenaście kolejnych koncertów przy pełnej widowni.
• 1965Złota Maska „Expressu Wieczornego”.
• 1966Rola Edzia Siedleckiego w „Małżeństwie z rozsądku” i przebój „Miłość złe humory ma”.
• 1971Rola w „Nie lubię poniedziałku” Tadeusza Chmielewskiego.
• 1972„Kwiat paproci” – premiera zablokowana przez cenzurę do 2009 roku.
• 1974Dołącza do Teatru Rozmaitości.
• 1978Powrót do Teatru Studio – role Dodka, Fouchégo i Ostapa Bendera.
• 1992Odchodzi z Teatru Studio po 14 latach pracy.
• 1999Wydaje książkę autobiograficzną „...trzymam się!”.
• 2000Powrót do regularnych ról filmowych: „Chłopaki nie płaczą”, „Dom”.
• 2006Zaczyna występować w operetkach Mazowieckiego Teatru Muzycznego im. Jana Kiepury.
• 2008Nagroda Specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
• 2012Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
• 2017Album „Nocny Bohdan – Duety” z gościnnym udziałem Macieja Maleńczuka i Dody.
• 2023Rola Zenona w filmie „Uwierz w Mikołaja”.
• 2024Grudniowy benefis zorganizowany przez Telewizję Polską.

Najważniejsze role teatralne

Filmografia – wybór

Nagrody i odznaczenia

Odznaczenia państwowe

Nagrody artystyczne

Życie prywatne i rodzina

Bohdan Łazuka był czterokrotnie żonaty. W latach 60. ożenił się z aktorką Barbarą Wrzesińską, z którą rozwiódł się trzy miesiące po ślubie. Jego drugą żoną została tancerka Daniela Pacholczyk – małżeństwo trwało rok. Przez sześć lat był mężem tancerki Małgorzaty Viresco, z którą ma syna Adama (ur. 1973). W 1980 roku poślubił modelkę i projektantkę mody Renatę Węglińską, z którą ma córkę Olgę; rozwiedli się w 2001 roku, a w 2010 roku ponownie wzięli ślub. Aktor mieszka w Janinowie.

Ciekawostki o Bohdanie Łazuce

• Był członkiem Kabaretu Starszych Panów, gdzie wylansował przebój „Przeklnę cię” w duecie z Barbarą Krafftówną.
• Jego rola podpitego artysty w „Nie lubię poniedziałku” (1971), idącego przez Warszawę z korbą od samochodu, zapisała się w historii polskiego kina.
• Rola w filmie „Kwiat paproci” (1972) trafiła na ekrany dopiero w 2009 roku – premierę zablokowała cenzura.
• W 1964 roku dał serię dwunastu wyprzedanych koncertów w Sali Kongresowej.
• W latach 60. koncertował za granicą, między innymi w USA, Kanadzie, ZSRR, Wielkiej Brytanii i Izraelu.
• Podkładał głos między innymi Barty'emu Crouchowi w „Harrym Potterze i Czarze Ognia” (2005).
• 31 października 2018 roku, w dniu jego 80. urodzin, życzenia przesłał mu listownie prezydent RP Andrzej Duda.
• W grudniu 2024 roku Telewizja Polska zorganizowała jego benefis, na którym wystąpili między innymi Wiesław Ochman i Grażyna Szapołowska.

Bohdan Łazuka – pytania i odpowiedzi

Zobacz także

• Lista polskich aktorów
• Teatry w Warszawie
• Olaf Lubaszenko
• Jan Englert
• Jerzy Stuhr
• Piotr Fronczewski
• Teatry w Polsce

Źródła

• Bohdan Łazuka – Wikipedia
  pl.wikipedia.org/wiki/Bohdan_Łazuka
• Bohdan Łazuka – Wikidata
  wikidata.org/wiki/Q9176260
• Bohdan Łazuka – FilmPolski.pl
  filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11473
• Bohdan Łazuka – Filmweb
  filmweb.pl/person/Bohdan+Lazuka-368
• Bohdan Łazuka – FDB.pl
  fdb.pl/osoba/130-bohdan-lazuka
• Bohdan Łazuka, „...trzymam się!”, Dom Wydawniczy Szczepan Szymański, 1993, ISBN 83-85606-30-0.
• Karolina Prewęcka, Bohdan Łazuka, „Przypuszczam, że wątpię”, Prószyński i S-ka, 2010, ISBN 978-83-7648-468-6.
• Zdjęcie: Baltmedia, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0
  commons.wikimedia.org/wiki/File:Bohdan_Łazuka_w_serialu_(cropped)1.JPG
  creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.pl

Ostatnia aktualizacja: 20.09.2026