Biografia Jana Pietrzaka
Młodość i wykształcenie
Jan Pietrzak urodził się 26 kwietnia 1937 roku na warszawskim Targówku jako syn Wacława (1910–1942), robotnika i działacza konspiracyjnego zmarłego na Pawiaku, oraz Władysławy z Majewskich (1907–1992). Jako dziecko przeżył powstanie warszawskie. Uczył się w Grójcu i w Warszawie, a po ukończeniu liceum wojskowego Korpusu Kadetów odbył służbę w Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej Górze, którą opuścił w 1957 roku w stopniu podporucznika rezerwy. Podjął pracę w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych i ukończył studia na Wydziale Socjologii Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (1968).
Kabaret Hybrydy
W 1960 roku związał się z Estradą Poetycką klubu studenckiego „Hybrydy” w Warszawie i objął kierownictwo Teatru Hybrydy, prowadzącego scenę dramatyczną, kabaretową i pantomimiczną. W latach 1961–1967 zespół przygotował kilkanaście premier, dając start karierom między innymi Jonasza Kofty, Wojciecha Młynarskiego, Macieja Damięckiego i Piotra Fronczewskiego. W 1967 roku kabaret rozwiązano pod zarzutem wrogości wobec władz, a Pietrzak odszedł, by założyć własną scenę.
Kabaret Pod Egidą i satyra czasów PRL
Kabaret Pod Egidą rozpoczął działalność w 1967 roku, a jego warszawska premiera odbyła się 10 lutego 1968 roku. Pietrzak zasłynął satyrą polityczną komentującą bieżącą sytuację i był autorem spontanicznych hymnów opozycji, w tym piosenki „Taki kraj”. Za wykonanie utworu „Spokojnie, chłopie” otrzymał nagrodę na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1968 roku, a kolejne nagrody na tym festiwalu zdobył w 1970, 1974 i 1981 roku – za utwór „Żeby Polska była Polską”. W latach 70. był, wraz z Krystyną Jandą i Piotrem Fronczewskim, inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa. W latach 1972–1973 kierował Redakcją Widowisk Estradowych TVP, skąd został zwolniony, a w latach 1975–1981 był sekretarzem redakcji tygodnika „Szpilki”. Jego twórczość podlegała cenzurze, a nazwisko trafiło na listę autorów objętych szczególnym nadzorem. W 1979 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.
Działalność po 1989 roku
Po zmianie ustroju Pietrzak angażował się w życie społeczne i polityczne, publikując między innymi w „Tygodniku Solidarność”. W wyborach prezydenckich w 1995 roku uzyskał 201 033 głosy (1,12% poparcia) i zajął 10. miejsce. Bez powodzenia kandydował też do Sejmu w 1997 roku. Prowadził programy telewizyjne, m.in. „Po co nam to było…?” w TVP Historia (2007–2009), „Kabaretową alternatywę” w TVP1 (2010) i „Wolne żarty” w Telewizji Republika (2013–2014). W 2017 roku, z okazji 50-lecia Kabaretu Pod Egidą, poprowadził w TVP1 cykl „Pół wieku Kabaretu pod Egidą” oraz koncert jubileuszowy „Imieniny Pana Janka”. W latach 2016–2023 był stałym komentatorem TVP Info, a od grudnia 2023 roku występuje w Telewizji Republika.
Role filmowe
Jako aktor filmowy i telewizyjny Pietrzak zagrał kilkanaście ról, w większości drugoplanowych i epizodycznych – między innymi towarzysza Iwanickiego w serialu „Czterdziestolatek” (1976), trenera Kazimierza Abramowskiego w „Rekordzie świata” (1977) oraz Marka Tytza w „Życiu za życie. Maksymilian Kolbe” (1990). W 2016 roku wystąpił jako on sam w filmie „Smoleńsk”.
Kalendarium kariery
- 1937Urodzony 26 kwietnia w Warszawie.
- 1957Kończy służbę w Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej Górze jako podporucznik rezerwy.
- 1960Związuje się z Estradą Poetycką „Hybrydy” i obejmuje kierownictwo Teatru Hybrydy.
- 1965Nagroda dziennikarzy na III KFPP w Opolu za „Pamiętajcie o ogrodach”.
- 1967Rozwiązanie Kabaretu Hybrydy. Pietrzak zakłada Kabaret Pod Egidą.
- 1968Warszawska premiera Kabaretu Pod Egidą (10 lutego). Nagroda na KFPP w Opolu za „Spokojnie, chłopie”.
- 1970Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki na KFPP w Opolu za „Marsjanie nie zagrażają Ziemi”.
- 1971Debiut filmowy w „Milionie za Laurę”.
- 1974Nagroda na KFPP w Opolu za „Gdzie ci mężczyźni?” (wyk. Danuta Rinn).
- 1979Złoty Krzyż Zasługi.
- 1981Główna nagroda na 18. KFPP w Opolu za „Żeby Polska była Polską”.
- 1995Kandyduje na urząd Prezydenta RP – 10. miejsce, 1,12% głosów.
- 2005Koncertowy zapis „Jan Pietrzak – człowiek kabaretu” w Teatrze na Woli.
- 2007Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
- 2009Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
- 2015Wydaje książkę „Śmiech i złość”.
- 2017Jubileusz 50-lecia Kabaretu Pod Egidą i koncert „Imieniny Pana Janka” w TVP1.
- 2021Nadanie Krzyża Wielkiego Orderu Odrodzenia Polski (wręczenie w 2022).
Filmografia – wybór
| Rok | Tytuł | Rola |
|---|---|---|
| 1971 | Milion za Laurę | członek komisji w telewizji (debiut) |
| 1976 | Czterdziestolatek | towarzysz Iwanicki z Wydziału Kadr |
| 1977 | Kochaj albo rzuć | Joe, dziennikarz polonijny w USA |
| 1977 | Rekord świata | Kazimierz Abramowski, trener Michała |
| 1978 | Pejzaż horyzontalny | przewodniczący komisji dyscyplinarnej |
| 1978 | Zielona ziemia | Henryk Jordan |
| 1979 | Cham | uriadnik |
| 1979 | Golem | dentysta-okulista |
| 1983 | Stan wewnętrzny | pułkownik |
| 1984 | 5 dni z życia emeryta | Kazimierz Witczak |
| 1990 | Życie za życie. Maksymilian Kolbe | Marek Tytz |
| 1991 | Ferdydurke | ambasador Francji |
| 2016 | Smoleńsk | on sam |
Nagrody i odznaczenia
Odznaczenia państwowe
- Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (nadanie 2021, wręczenie 2022)
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2009)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)
- Złoty Krzyż Zasługi (1979)
- Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2018)
- Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2007)
- Medal Pro Patria (2017)
- Medal Pamiątkowy „Pro Masovia” (2007)
Nagrody artystyczne i społeczne
- Nagroda dziennikarzy na III KFPP w Opolu (1965)
- Nagroda na 6. KFPP w Opolu za „Spokojnie, chłopie” (1968)
- Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki na 8. KFPP w Opolu (1970)
- Nagroda na 12. KFPP w Opolu za „Gdzie ci mężczyźni?” (1974)
- Główna nagroda na 18. KFPP w Opolu za „Żeby Polska była Polską” (1981)
- Honorowy Krzyż Solidarności Walczącej (2022)
- Nagroda „Patriota Roku 2019” im. Kazimierza Odnowiciela
- Tytuł Zasłużony dla „Solidarności” (2007)
- Człowiek Roku 2012 „Tygodnika Solidarność” (2013)
- Doroczna Nagroda MKiDN za całokształt twórczości (2017)
Życie prywatne i rodzina
Jan Pietrzak był trzykrotnie żonaty i ma pięcioro dzieci. Z drugą żoną, informatyczką Elżbietą, ma córkę Joannę (zm. 2020) i syna Mikołaja. Podczas stanu wojennego to małżeństwo się rozpadło, a Pietrzak poznał Katarzynę, która została jego trzecią żoną – razem wychowywali pięcioro dzieci, w tym trzech wspólnych synów: Jacka, Jakuba i Stanisława.
Ciekawostki o Janie Pietrzaku
- Zanim został kabareciarzem, odbył służbę wojskową i osiągnął stopień porucznika rezerwy Wojska Polskiego.
- Piosenka „Taki kraj” śpiewana była spontanicznie jako nieoficjalny hymn opozycji w czasach PRL-u.
- W latach 70. był inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa razem z Krystyną Jandą i Piotrem Fronczewskim.
- W 1985 roku nagrał wspólnie z Piotrem Fronczewskim płytę „Panowie FP”.
- Czterokrotnie zdobywał nagrody na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1968, 1970, 1974, 1981).
- W 1995 roku kandydował na urząd Prezydenta RP, zajmując 10. miejsce z wynikiem 1,12% głosów.
- W 2015 roku wydał książkę „Śmiech i złość”.
- W 2017 roku, na jubileusz 50-lecia Kabaretu Pod Egidą, TVP1 wyemitowało koncert „Imieniny Pana Janka”.
Jan Pietrzak – pytania i odpowiedzi
Ile lat ma Jan Pietrzak?
Urodził się 26 kwietnia 1937 roku w Warszawie, ma więc 89 lat.
Czy Jan Pietrzak jest aktorem?
Jan Pietrzak jest przede wszystkim satyrykiem, kabareciarzem i twórcą Kabaretu Pod Egidą. Zagrał też kilkanaście ról filmowych i telewizyjnych, głównie drugoplanowych i epizodycznych, między innymi w „Czterdziestolatku” i „Cham”.
Kiedy powstał Kabaret Pod Egidą?
Kabaret Pod Egidą rozpoczął działalność w 1967 roku, a jego warszawska premiera odbyła się 10 lutego 1968 roku. Działa nieprzerwanie od 59 lat.
Czy Jan Pietrzak kandydował na prezydenta Polski?
Tak. W wyborach prezydenckich w 1995 roku uzyskał 201 033 głosy, czyli 1,12% poparcia, co dało mu 10. miejsce.
Jakie nagrody zdobył Jan Pietrzak na Festiwalu w Opolu?
Cztery razy: w 1968 za „Spokojnie, chłopie”, w 1970 za „Marsjanie nie zagrażają Ziemi”, w 1974 za „Gdzie ci mężczyźni?” oraz w 1981 główną nagrodę za „Żeby Polska była Polską”.
Ile dzieci ma Jan Pietrzak?
Pięcioro. Z drugą żoną Elżbietą ma córkę Joannę (zm. 2020) i syna Mikołaja, a z trzecią żoną Katarzyną wychowywał trzech synów: Jacka, Jakuba i Stanisława.
Jaka piosenka Jana Pietrzaka stała się hymnem opozycji w PRL?
„Taki kraj”, z muzyką Zbigniewa Raja i tekstem Jana Pietrzaka, śpiewana była spontanicznie jako nieoficjalny hymn opozycji w czasach PRL-u.
Zobacz także
- Lista polskich aktorów
- Piotr Fronczewski
- Jan Kobuszewski
- Bohdan Łazuka
- Teatry w Warszawie
- Teatry w Polsce
Źródła
- Jan Pietrzak – Wikipedia
pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Pietrzak - Jan Pietrzak – FilmPolski.pl
filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=114487 - Jan Pietrzak – Filmweb
filmweb.pl/person/Jan+Pietrzak-80316 - Jan Pietrzak – FDB.pl
fdb.pl/osoba/32765-jan-pietrzak-i - Zdjęcie: Jarosław Roland Kruk, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0
commons.wikimedia.org/wiki/File:JKRUK_20211016_JAN_PIETRZAK_MIELEC_SCK_DSCN7066.jpg
creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.pl