Krzysztof Kowalewski

Biografia Krzysztofa Kowalewskiego

Dzieciństwo i edukacja

Krzysztof Kowalewski urodził się 20 marca 1937 roku w Warszawie. Jego ojciec, Cyprian Leon Kowalewski, ekonomista i dyrektor fabryki papieru w Jeziornie, weteran wojny polsko-bolszewickiej, został zamordowany w 1940 roku w Charkowie w ramach zbrodni katyńskiej. Matka, aktorka Elżbieta Kowalewska z domu Herszaft, była pochodzenia żydowskiego – przez całą wojnę ukrywała to przed synem. Po powstaniu warszawskim rodzina przeniosła się do Kielc, a po pogromie kieleckim w lipcu 1946 roku wróciła do Warszawy.

W 1955 roku ukończył XIV Liceum Ogólnokształcące w Warszawie, a następnie dostał się do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, którą ukończył w 1960 roku. Na egzaminie dyplomowym z piosenki wykonał utwór „Ach Ludwiko” do słów Juliana Tuwima.

Kariera teatralna: sześć scen i 44 lata w Teatrze Współczesnym

Zaraz po studiach trafił do Teatru Klasycznego w Warszawie, gdzie w lipcu 1960 roku zagrał Montana w „Otellu” Szekspira. W kolejnych latach występował w Teatrze Dramatycznym (1961–1962), a od 1962 do 1970 roku był związany z Teatrem Polskim, gdzie zagrał między innymi Walerego w „Świętoszku” Moliera (1962), Mercutia w „Romeo i Julii” Szekspira (1963), Oficera rosyjskiego w „Dziadach” Mickiewicza (1964) i Euforiona w „Irydionie” Krasińskiego (1966).

W latach 1970–1973 grał w Studenckim Teatrze Satyryków, później krótko w Teatrze Rozmaitości (1973–1974) i Teatrze Kwadrat (1974–1977), gdzie wystąpił między innymi w „Rozmowach przy wycinaniu lasu” Stanisława Tyma (1975, rola Siekierowego) oraz w „Prawdziwym inspektorze Dogu” Toma Stopparda (1976).

W 1977 roku dołączył do zespołu Teatru Współczesnego w Warszawie i pozostał w nim aż do śmierci w 2021 roku – to najdłuższy związek z jedną sceną w jego karierze. Zagrał tam między innymi Ryszarda Korbowskiego w „Kurce Wodnej” Witkacego (1980), Nikanora Bosego w „Mistrzu i Małgorzacie” Bułhakowa (1987), Cziczikowa w „Martwych duszach” Gogola (1995), Edka w „Tangu” Mrożka (1997) i Pana Jourdaina w „Mieszczaninie szlachcicem” Moliera (1999). W 1991 roku, gościnnie w Instytucie Teatru Narodowego, zagrał Estragona w „Czekając na Godota” Becketta w reżyserii Antoniego Libery. Jedną z ostatnich ról była postać André w „Nim odleci” Floriana Zellera (2018).

Teatr Polskiego Radia

Kowalewski był przez wiele lat związany z Teatrem Polskiego Radia, w którym zagrał ponad tysiąc ról. Dyrektor tego teatru, Janusz Kukuła, nazywał go swoim ulubionym radiowym aktorem. Najbardziej znany jest z głównej roli w słuchowisku „Kocham pana, panie Sułku”, emitowanym w Programie Trzecim Polskiego Radia. 29 lutego 2012 roku, tuż przed 75. urodzinami aktora, rozgłośnia zorganizowała jego benefis transmitowany na antenie.

Film: gwiazda komedii Stanisława Barei

Na ekranie zadebiutował w 1960 roku epizodyczną rolą łucznika krzyżackiego w „Krzyżakach” Aleksandra Forda. W kolejnych dekadach zagrał w około 120 filmach i serialach. Rozpoznawalność przyniosła mu rola Rocha Kowalskiego w „Potopie” Jerzego Hoffmana (1974).

Najtrwalej zapisał się jednak jako aktor komedii Stanisława Barei: zagrał milicjanta w „Nie ma róży bez ognia” (1974), główną rolę Michała Romana w „Brunecie wieczorową porą” (1976), dyrektora „Pol-Pimu” Tadeusza Krzakoskiego w „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” (1978) oraz Jana Hochwandera, kierownika produkcji filmu „Ostatnia paróweczka hrabiego Barry Kenta”, w kultowym „Misiu” (1980). U Barei zagrał też Tomasza Michalika w serialu „Zmiennicy” (1986).

Publiczności zapadł w pamięć również jako Onufry Zagłoba w filmowej i serialowej wersji „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana (1999–2000) oraz jako ordynator Zygmunt Łubicz w wieloletnim serialu komediowym „Daleko od noszy” (2003–2017, z przerwami). Zagrał też w „Rozmowach kontrolowanych” Sylwestra Chęcińskiego (1991), „Karierze Nikosia Dyzmy” Jacka Bromskiego (2002) i „Weselu” Wojciecha Smarzowskiego (2021) – jednej z ostatnich ról aktora.

Pedagogika i działalność publiczna

Przez wiele lat wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. W latach 2004–2019 co roku wcielał się w Świętego Mikołaja podczas Mikołajkowego Bloku Reklamowego Polsatu, wspierając działania Fundacji Polsat.

Kalendarium kariery

• 1937Urodzony 20 marca w Warszawie.
• 1955Kończy XIV Liceum Ogólnokształcące w Warszawie.
• 1960Dyplom Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Debiut sceniczny w Teatrze Klasycznym i filmowy w „Krzyżakach” Aleksandra Forda.
• 1962Angaż w Teatrze Polskim w Warszawie (do 1970).
• 1970Przechodzi do Studenckiego Teatru Satyryków. Rola w serialu „Kolumbowie” Janusza Morgensterna.
• 1974„Potop” Jerzego Hoffmana (Roch Kowalski) i pierwsza rola w komedii Stanisława Barei – „Nie ma róży bez ognia”.
• 1976Główna rola Michała Romana w „Brunecie wieczorową porą” Barei. Teatr Kwadrat.
• 1977Dołącza do zespołu Teatru Współczesnego w Warszawie, z którym pozostanie do śmierci.
• 1978Rola dyrektora Krzakoskiego w „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” Barei.
• 1980Jan Hochwander w „Misiu” Stanisława Barei.
• 1986Tomasz Michalik w serialu „Zmiennicy”.
• 1989Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”.
• 1992Wielki Splendor – nagroda Zespołu Artystycznego Teatru Polskiego Radia.
• 1999Onufry Zagłoba w „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana.
• 2002Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Żeni się z Agnieszką Suchorą.
• 2003Zaczyna grać ordynatora Łubicza w serialu „Daleko od noszy”.
• 2009Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
• 2012Benefis w Programie III Polskiego Radia z okazji zbliżających się 75. urodzin.
• 2018Rola André w „Nim odleci” Floriana Zellera w Teatrze Współczesnym.
• 2021Umiera 6 lutego w Warszawie w wieku 83 lat. Premiera „Wesela” Wojciecha Smarzowskiego z jego udziałem.

Najważniejsze role teatralne

Filmografia – wybór

Nagrody i odznaczenia

Odznaczenia państwowe

Nagrody i wyróżnienia

Życie prywatne i rodzina

Krzysztof Kowalewski po raz pierwszy ożenił się w latach 60. z kubańską tancerką Vivian Rodriguez, z którą rozwiódł się po trzech latach. Z tego związku miał syna Wiktora (ur. 1967), który od 1981 roku mieszka za granicą, obecnie w Los Angeles. Przez wiele lat aktor był związany z aktorką Ewą Wiśniewską. Od 2002 roku aż do śmierci w 2021 roku był mężem aktorki Agnieszki Suchory, z którą miał córkę Gabrielę (ur. 2000). Jego pasierbem jest producent filmowy Janusz „Heathcliff” Iwanowski.

Ciekawostki o Krzysztofie Kowalewskim

• Matka aktora, Elżbieta Kowalewska, była pochodzenia żydowskiego – przez całą wojnę ukrywała to przed synem, a ojciec zginął w 1940 roku w Charkowie w ramach zbrodni katyńskiej.
• Zagrał ponad tysiąc ról w Teatrze Polskiego Radia, gdzie uchodził za ulubionego aktora dyrektora Janusza Kukuły.
• Wystąpił w czterech kultowych komediach Stanisława Barei: „Nie ma róży bez ognia”, „Brunecie wieczorową porą”, „Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz” i „Misiu”.
• W latach 2004–2019 co roku wcielał się w Świętego Mikołaja podczas Mikołajkowego Bloku Reklamowego Polsatu.
• Ma swoją gwiazdę w Alei Gwiazd w Łodzi oraz odcisk dłoni w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach.
• Zagrał Onufrego Zagłobę zarówno w filmowej, jak i serialowej wersji „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana.
• Jedną z jego ostatnich ról była epizodyczna rola świadka w „Weselu” Wojciecha Smarzowskiego (2021).

Krzysztof Kowalewski – pytania i odpowiedzi

Zobacz także

• Lista polskich aktorów
• Teatr Polski w Warszawie
• Teatr Kwadrat
• Marian Opania
• Piotr Fronczewski
• Jan Englert
• Teatry w Warszawie

Źródła

• Krzysztof Kowalewski – Wikipedia
  pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Kowalewski
• Krzysztof Kowalewski – Encyklopedia teatru polskiego (e-teatr)
  encyklopediateatru.pl/osoby/580/krzysztof-kowalewski
• Krzysztof Kowalewski – FilmPolski.pl
  filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11929
• Krzysztof Kowalewski – Filmweb
  filmweb.pl/person/Krzysztof+Kowalewski-367
• Krzysztof Kowalewski – FDB.pl
  fdb.pl/osoba/4696-krzysztof-kowalewski-i
• Krzysztof Kowalewski – IMDb (identyfikator ze zweryfikowanej właściwości Wikidata P345)
  imdb.com/name/nm0468586/
• Zdjęcie: Fryta 73, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 2.0
  commons.wikimedia.org/wiki/File:Krzysztof_Kowalewski_3_(32488212432)_(cropped)_(cropped).jpg
  creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/deed.pl

Ostatnia aktualizacja: 20.09.2026