Biografia Marcina Dorocińskiego
Dzieciństwo i edukacja
Marcin Dorociński urodził się 22 czerwca 1973 roku w Milanówku. Jego matka miała wykształcenie ekonomiczne, ale zajmowała się domem, ojciec Czesław był kowalem. Dorastał w Kłudzienku z trzema braćmi, ukończył Szkołę Podstawową nr 4 w Grodzisku Mazowieckim, a potem Technikum Mechaniczne w tamtejszym Zespole Szkół Technicznych i Licealnych, zdobywając tytuł technika obróbki skrawaniem. Jako dziecko marzył o karierze piłkarskiej, a w wieku 10 lat zapisał się do Ochotniczej Straży Pożarnej, planując zostać strażakiem.
O szkole aktorskiej zaczął myśleć pod koniec nauki w technikum, gdy brał udział w akademiach szkolnych. W piątej klasie dojeżdżał do Warszawy na zajęcia w Ognisku Teatralnym Haliny i Jana Machulskich przy Teatrze Ochoty. W 1993 roku został studentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, którą ukończył w 1997 roku.
Kariera teatralna
Jeszcze na drugim roku studiów Krystyna Janda powierzyła mu główną rolę Dona Rodryga w telewizyjnej wersji „Cyda” Corneille'a (1995) w Teatrze Telewizji. Po dyplomie, w latach 1997–2011, występował w warszawskim Teatrze Dramatycznym, gdzie zagrał między innymi Roberta w „Niezidentyfikowanych szczątkach ludzkich i prawdziwej naturze miłości” Brada Frasera (reż. Grzegorz Jarzyna, 1997), Lucencja w „Poskromieniu złośnicy” Szekspira (reż. Krzysztof Warlikowski, 1998), Antinoosa w „Powrocie Odysa” Wyspiańskiego (reż. Krystian Lupa, 1999), kapitana Macheatha w „Operze żebraczej” wg Václava Havla (reż. Piotr Cieślak, 1999), Sergiusza w „Płatonowie” Czechowa (reż. Paweł Miśkiewicz, 2002) oraz Alesza w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie” Petra Zelenki (reż. Agnieszka Glińska, 2005). Gościnnie wystąpił też w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza w „Opętanym” Bolesława Leśmiana (reż. Małgorzata Boratyńska, 1998), z którym związał się na stałe we wrześniu 2011 roku.
Film i telewizja
Na kinowym ekranie zadebiutował niewielką rolą studenta w kontrowersyjnej „Szamance” Andrzeja Żuławskiego (1996) u boku Bogusława Lindy. Rozpoznawalność przyniosła mu rola podkomisarza Sławomira „Despero” Desperskiego w sensacyjnym „Pitbullu” Patryka Vegi (2005), za którą otrzymał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Do postaci powrócił w 2018 roku w „Pitbullu. Ostatnim psie” oraz w 2020 roku jako komisarz Witkowski w „Psach 3. W imię zasad” Władysława Pasikowskiego.
Jako funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa w czarnej komedii Borysa Lankosza „Rewers” (2009) zdobył Złotego Lwa za drugoplanową rolę męską w Gdyni. Za rolę Tadeusza, żołnierza Armii Krajowej, w dramacie Wojciecha Smarzowskiego „Róża” (2011) otrzymał kolejnego Złotego Lwa, tym razem za pierwszoplanową rolę męską, a także Paszport „Polityki” za 2012 rok. Wcielił się też w pułkownika Ryszarda Kuklińskiego w „Jacku Strongu” Pasikowskiego (2014) oraz w Grzegorza w „Moich córkach krowach” Kingi Dębskiej (2015) – obie role przyniosły mu nominacje do Orła. Popularność wśród telewidzów zapewniły mu seriale „Hela w opałach” (2007–2011) oraz „Głęboka woda” (2011).
Zagrał także w produkcjach zagranicznych: jako Ladislav Vaněk w brytyjsko-czeskim dramacie wojennym „Anthropoid” Seana Ellisa (2016), jako kapitan okrętu podwodnego w „Mission: Impossible – Dead Reckoning” (2023) oraz w serialach Netfliksa „Gambit królowej” (2020) i „Wikingowie: Walhalla” (2023).
Dubbing i działalność społeczna
Marcin Dorociński jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” (2015, 2017, 2019) oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect” (2008). Podkładał też głos w filmach „Sing”, „Był sobie pies” i „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”. W 2016 roku otrzymał nagrodę w kategorii ekologia w plebiscycie „Gwiazdy Dobroczynności” za działalność na rzecz ochrony zagrożonych gatunków zwierząt, do której nominował go World Wide Fund for Nature. 11 kwietnia 2014 roku został odznaczony srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
Kalendarium kariery
- 1973Urodzony 22 czerwca w Milanówku.
- 1993Rozpoczyna studia na Wydziale Aktorskim PWST im. A. Zelwerowicza w Warszawie.
- 1995Rola Dona Rodryga w telewizyjnym „Cydzie” w reżyserii Krystyny Jandy.
- 1996Debiut kinowy w „Szamance” Andrzeja Żuławskiego.
- 1997Dyplom aktorski. Angaż w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, rola Roberta u Grzegorza Jarzyny.
- 2001Rola Antoniego Lulka w „Przedwiośniu” Filipa Bajona.
- 2005Rola „Despero” w „Pitbullu” Patryka Vegi. Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego.
- 2007Specjalna Nagroda Aktorska w Gdyni za „Ogród Luizy”. Serial „Hela w opałach”.
- 2009Złoty Lew za drugoplanową rolę męską w Gdyni za „Rewers”.
- 2011Złoty Lew za pierwszoplanową rolę męską w Gdyni za „Różę”. We wrześniu związanie z Teatrem Ateneum.
- 2012Paszport „Polityki” w kategorii Film. Nominacja do Orła za „Obławę”.
- 2014Rola pułkownika Kuklińskiego w „Jacku Strongu”. Srebrny Medal Gloria Artis.
- 2015Nominacja do Orła za „Moje córki krowy”.
- 2016Rola Ladislava Vaněka w brytyjsko-czeskim „Anthropoidzie”.
- 2018Powrót do roli „Despero” w „Pitbullu. Ostatnim psie”.
- 2020Rola Wasilija Borgowa w serialu Netfliksa „Gambit królowej”.
- 2023Występ w „Mission: Impossible – Dead Reckoning” i w serialu „Wikingowie: Walhalla”.
- 2026Rola Stanisława Wokulskiego w ekranizacji „Lalki”.
Najważniejsze role teatralne
| Rok | Rola | Spektakl / autor | Teatr |
|---|---|---|---|
| 1995 | Don Rodrigo | „Cyd”, P. Corneille (reż. K. Janda) | Teatr Telewizji |
| 1997 | Robert | „Niezidentyfikowane szczątki ludzkie i prawdziwa natura miłości”, B. Fraser | Teatr Dramatyczny |
| 1998 | Lucencjo | „Poskromienie złośnicy”, W. Szekspir | Teatr Dramatyczny |
| 1998 | rola gościnna | „Opętany”, B. Leśmian | Teatr Ateneum |
| 1999 | Antinoos | „Powrót Odysa”, S. Wyspiański | Teatr Dramatyczny |
| 1999 | kapitan Macheath | „Opera żebracza” wg V. Havla | Teatr Dramatyczny |
| 2000 | – | „Zazum”, D. Rzontkowski | Teatr Dramatyczny |
| 2002 | Sergiusz | „Płatonow”, A. Czechow | Teatr Dramatyczny |
| 2005 | Alesz | „Opowieści o zwyczajnym szaleństwie”, P. Zelenka | Teatr Dramatyczny |
Filmografia – wybór
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyseria |
|---|---|---|---|
| 1996 | Szamanka | student (debiut) | Andrzej Żuławski |
| 2001 | Przedwiośnie | Antoni Lulek | Filip Bajon |
| 2005 | Pitbull | podkom. Sławomir „Despero” Desperski | Patryk Vega |
| 2007 | Ogród Luizy | Fabian „Fabio” Sawicki | Maciej Wojtyszko |
| 2008 | Boisko bezdomnych | Jacek Mróz | Kasia Adamik |
| 2009 | Rewers | Bronisław Falski | Borys Lankosz |
| 2011 | Róża | Tadeusz | Wojciech Smarzowski |
| 2012 | Obława | kapral „Wydra” | Marcin Krzyształowicz |
| 2013 | Drogówka | sierż. Krzysztof Lisowski | Wojciech Smarzowski |
| 2014 | Jack Strong | płk Ryszard Kukliński | Władysław Pasikowski |
| 2014 | Pod Mocnym Aniołem | Borys | Wojciech Smarzowski |
| 2015 | Moje córki krowy | Grzegorz | Kinga Dębska |
| 2016 | Na granicy | Konrad | Wojciech Kasperski |
| 2016 | Anthropoid | Ladislav Vaněk | Sean Ellis |
| 2018 | Pitbull. Ostatni pies | Sławomir Desperski | Władysław Pasikowski |
| 2018 | 303. Bitwa o Anglię | Witold Urbanowicz | Denis Delić / D. Blackmore |
| 2020 | Psy 3. W imię zasad | „Wit” Witkowski | Władysław Pasikowski |
| 2022 | Niebezpieczni dżentelmeni | Stanisław I. Witkiewicz | – |
| 2023 | Mission: Impossible – Dead Reckoning | kapitan okrętu podwodnego | Christopher McQuarrie |
| 2026 | Lalka | Stanisław Wokulski | – |
Nagrody i odznaczenia
Odznaczenia państwowe
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2014)
Nagrody artystyczne
- Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego (2005)
- Nagroda Jantar za najlepszą rolę męską, Koszalin (2005)
- Specjalna Nagroda Aktorska, 32. FPFF Gdynia (2007, za „Ogród Luizy”)
- Elle Style Awards – aktorskie objawienie roku (2008)
- Złoty Lew za drugoplanową rolę męską, 39. FPFF Gdynia (2009, za „Rewers”)
- Złoty Lew za pierwszoplanową rolę męską, 36. FPFF Gdynia (2011, za „Różę”)
- Nagroda aktorska Directors Week, festiwal Fantasporto w Porto (2011, za „Różę”)
- Srebrny Paw za najlepszą główną rolę męską, festiwal w Goa (2011, za „Różę”)
- Nagroda im. Elżbiety Czyżewskiej, Nowojorski Festiwal Filmów Polskich (2011, za „Różę”)
- Paszport „Polityki” w kategorii Film (2012)
- Nagroda w kategorii ekologia, plebiscyt „Gwiazdy Dobroczynności” (2016)
Życie prywatne i rodzina
Marcin Dorociński jest żonaty ze scenografką Moniką Sudół. Para ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008). Aktor mieszka w Warszawie.
Ciekawostki o Marcinie Dorocińskim
- Zanim pomyślał o aktorstwie, marzył o karierze piłkarskiej, a w wieku 10 lat zapisał się do Ochotniczej Straży Pożarnej, planując zostać strażakiem.
- Ukończył Technikum Mechaniczne z tytułem technika obróbki skrawaniem, zanim trafił do szkoły teatralnej.
- Dorastał w rodzinie z trzema braćmi – dwaj starsi zostali policjantami.
- Jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect”.
- 12 kwietnia 2006 roku otrzymał list gratulacyjny od prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
- W ciągu zaledwie trzech lat (2009 i 2011) zdobył dwa Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
- Do roli kucharza Bartka w „Rozmowach nocą” (2008) celowo przytył parę kilogramów.
- W 2022 roku potwierdził udział w kolejnych częściach serii „Mission: Impossible”.
Marcin Dorociński – pytania i odpowiedzi
Ile lat ma Marcin Dorociński?
Urodził się 22 czerwca 1973 roku w Milanówku, ma więc 53 lata. Na ekranie zadebiutował w 1996 roku, a na zawodowej scenie w 1997 roku.
W jakim teatrze gra Marcin Dorociński?
W latach 1997–2011 był aktorem Teatru Dramatycznego w Warszawie, a od września 2011 roku jest związany z Teatrem Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie.
Za jakie role otrzymał Złote Lwy w Gdyni?
Za drugoplanową rolę męską w 2009 roku za „Rewers” Borysa Lankosza, a za pierwszoplanową rolę męską w 2011 roku za rolę Tadeusza w „Róży” Wojciecha Smarzowskiego.
Ile razy był nominowany do Orła?
Sześciokrotnie: za „Boisko bezdomnych” (2008), „Rewers” (2009), „Różę” (2011), „Obławę” (2012), „Jacka Stronga” (2014) i „Moje córki krowy” (2015).
Komu podkłada głos w dubbingu?
Jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” (2015, 2017, 2019) oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect” (2008), a także grał w dubbingu „Sing”, „Był sobie pies” i „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”.
Czy Marcin Dorociński ma rodzinę?
Jest żonaty ze scenografką Moniką Sudół. Para ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008). Mieszkają w Warszawie.
W jakich zagranicznych produkcjach wystąpił?
Zagrał m.in. w brytyjsko-czeskim „Anthropoidzie” (2016), amerykańskim „Mission: Impossible – Dead Reckoning” (2023) oraz w serialach Netfliksa „Gambit królowej” (2020) i „Wikingowie: Walhalla” (2023).
Zobacz także
- Lista polskich aktorów
- Teatry w Warszawie
- Bogusław Linda
- Jan Englert
- Maciej Stuhr
- Borys Szyc
- Teatry w Polsce
Źródła
- Marcin Dorociński – Wikipedia
pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Dorociński - Marcin Dorociński – Wikidata
wikidata.org/wiki/Q11767544 - Marcin Dorociński – FilmPolski.pl
filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1125760 - Marcin Dorociński – Filmweb
filmweb.pl/person/Marcin+Dorocinski-42489 - Marcin Dorociński – FDB.pl
fdb.pl/osoba/6584-marcin-dorocinski - Zdjęcie: Jacek Proszyk, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0
commons.wikimedia.org/wiki/File:Marcin_Dorociński_2019_cropped.jpg
creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.pl