Biografia Marcina Dorocińskiego

Dzieciństwo i edukacja

Marcin Dorociński urodził się 22 czerwca 1973 roku w Milanówku. Jego matka miała wykształcenie ekonomiczne, ale zajmowała się domem, ojciec Czesław był kowalem. Dorastał w Kłudzienku z trzema braćmi, ukończył Szkołę Podstawową nr 4 w Grodzisku Mazowieckim, a potem Technikum Mechaniczne w tamtejszym Zespole Szkół Technicznych i Licealnych, zdobywając tytuł technika obróbki skrawaniem. Jako dziecko marzył o karierze piłkarskiej, a w wieku 10 lat zapisał się do Ochotniczej Straży Pożarnej, planując zostać strażakiem.

O szkole aktorskiej zaczął myśleć pod koniec nauki w technikum, gdy brał udział w akademiach szkolnych. W piątej klasie dojeżdżał do Warszawy na zajęcia w Ognisku Teatralnym Haliny i Jana Machulskich przy Teatrze Ochoty. W 1993 roku został studentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, którą ukończył w 1997 roku.

Kariera teatralna

Jeszcze na drugim roku studiów Krystyna Janda powierzyła mu główną rolę Dona Rodryga w telewizyjnej wersji „Cyda” Corneille'a (1995) w Teatrze Telewizji. Po dyplomie, w latach 1997–2011, występował w warszawskim Teatrze Dramatycznym, gdzie zagrał między innymi Roberta w „Niezidentyfikowanych szczątkach ludzkich i prawdziwej naturze miłości” Brada Frasera (reż. Grzegorz Jarzyna, 1997), Lucencja w „Poskromieniu złośnicy” Szekspira (reż. Krzysztof Warlikowski, 1998), Antinoosa w „Powrocie Odysa” Wyspiańskiego (reż. Krystian Lupa, 1999), kapitana Macheatha w „Operze żebraczej” wg Václava Havla (reż. Piotr Cieślak, 1999), Sergiusza w „Płatonowie” Czechowa (reż. Paweł Miśkiewicz, 2002) oraz Alesza w „Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie” Petra Zelenki (reż. Agnieszka Glińska, 2005). Gościnnie wystąpił też w Teatrze Ateneum im. Stefana Jaracza w „Opętanym” Bolesława Leśmiana (reż. Małgorzata Boratyńska, 1998), z którym związał się na stałe we wrześniu 2011 roku.

Film i telewizja

Na kinowym ekranie zadebiutował niewielką rolą studenta w kontrowersyjnej „Szamance” Andrzeja Żuławskiego (1996) u boku Bogusława Lindy. Rozpoznawalność przyniosła mu rola podkomisarza Sławomira „Despero” Desperskiego w sensacyjnym „Pitbullu” Patryka Vegi (2005), za którą otrzymał Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Do postaci powrócił w 2018 roku w „Pitbullu. Ostatnim psie” oraz w 2020 roku jako komisarz Witkowski w „Psach 3. W imię zasad” Władysława Pasikowskiego.

Jako funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa w czarnej komedii Borysa Lankosza „Rewers” (2009) zdobył Złotego Lwa za drugoplanową rolę męską w Gdyni. Za rolę Tadeusza, żołnierza Armii Krajowej, w dramacie Wojciecha Smarzowskiego „Róża” (2011) otrzymał kolejnego Złotego Lwa, tym razem za pierwszoplanową rolę męską, a także Paszport „Polityki” za 2012 rok. Wcielił się też w pułkownika Ryszarda Kuklińskiego w „Jacku Strongu” Pasikowskiego (2014) oraz w Grzegorza w „Moich córkach krowach” Kingi Dębskiej (2015) – obie role przyniosły mu nominacje do Orła. Popularność wśród telewidzów zapewniły mu seriale „Hela w opałach” (2007–2011) oraz „Głęboka woda” (2011).

Zagrał także w produkcjach zagranicznych: jako Ladislav Vaněk w brytyjsko-czeskim dramacie wojennym „Anthropoid” Seana Ellisa (2016), jako kapitan okrętu podwodnego w „Mission: Impossible – Dead Reckoning” (2023) oraz w serialach Netfliksa „Gambit królowej” (2020) i „Wikingowie: Walhalla” (2023).

Dubbing i działalność społeczna

Marcin Dorociński jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” (2015, 2017, 2019) oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect” (2008). Podkładał też głos w filmach „Sing”, „Był sobie pies” i „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”. W 2016 roku otrzymał nagrodę w kategorii ekologia w plebiscycie „Gwiazdy Dobroczynności” za działalność na rzecz ochrony zagrożonych gatunków zwierząt, do której nominował go World Wide Fund for Nature. 11 kwietnia 2014 roku został odznaczony srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

Kalendarium kariery

  • 1973Urodzony 22 czerwca w Milanówku.
  • 1993Rozpoczyna studia na Wydziale Aktorskim PWST im. A. Zelwerowicza w Warszawie.
  • 1995Rola Dona Rodryga w telewizyjnym „Cydzie” w reżyserii Krystyny Jandy.
  • 1996Debiut kinowy w „Szamance” Andrzeja Żuławskiego.
  • 1997Dyplom aktorski. Angaż w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, rola Roberta u Grzegorza Jarzyny.
  • 2001Rola Antoniego Lulka w „Przedwiośniu” Filipa Bajona.
  • 2005Rola „Despero” w „Pitbullu” Patryka Vegi. Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego.
  • 2007Specjalna Nagroda Aktorska w Gdyni za „Ogród Luizy”. Serial „Hela w opałach”.
  • 2009Złoty Lew za drugoplanową rolę męską w Gdyni za „Rewers”.
  • 2011Złoty Lew za pierwszoplanową rolę męską w Gdyni za „Różę”. We wrześniu związanie z Teatrem Ateneum.
  • 2012Paszport „Polityki” w kategorii Film. Nominacja do Orła za „Obławę”.
  • 2014Rola pułkownika Kuklińskiego w „Jacku Strongu”. Srebrny Medal Gloria Artis.
  • 2015Nominacja do Orła za „Moje córki krowy”.
  • 2016Rola Ladislava Vaněka w brytyjsko-czeskim „Anthropoidzie”.
  • 2018Powrót do roli „Despero” w „Pitbullu. Ostatnim psie”.
  • 2020Rola Wasilija Borgowa w serialu Netfliksa „Gambit królowej”.
  • 2023Występ w „Mission: Impossible – Dead Reckoning” i w serialu „Wikingowie: Walhalla”.
  • 2026Rola Stanisława Wokulskiego w ekranizacji „Lalki”.

Najważniejsze role teatralne

RokRolaSpektakl / autorTeatr
1995Don Rodrigo„Cyd”, P. Corneille (reż. K. Janda)Teatr Telewizji
1997Robert„Niezidentyfikowane szczątki ludzkie i prawdziwa natura miłości”, B. FraserTeatr Dramatyczny
1998Lucencjo„Poskromienie złośnicy”, W. SzekspirTeatr Dramatyczny
1998rola gościnna„Opętany”, B. LeśmianTeatr Ateneum
1999Antinoos„Powrót Odysa”, S. WyspiańskiTeatr Dramatyczny
1999kapitan Macheath„Opera żebracza” wg V. HavlaTeatr Dramatyczny
2000–„Zazum”, D. RzontkowskiTeatr Dramatyczny
2002Sergiusz„Płatonow”, A. CzechowTeatr Dramatyczny
2005Alesz„Opowieści o zwyczajnym szaleństwie”, P. ZelenkaTeatr Dramatyczny

Filmografia – wybór

RokTytułRolaReżyseria
1996Szamankastudent (debiut)Andrzej Żuławski
2001PrzedwiośnieAntoni LulekFilip Bajon
2005Pitbullpodkom. Sławomir „Despero” DesperskiPatryk Vega
2007Ogród LuizyFabian „Fabio” SawickiMaciej Wojtyszko
2008Boisko bezdomnychJacek MrózKasia Adamik
2009RewersBronisław FalskiBorys Lankosz
2011RóżaTadeuszWojciech Smarzowski
2012Obławakapral „Wydra”Marcin Krzyształowicz
2013Drogówkasierż. Krzysztof LisowskiWojciech Smarzowski
2014Jack Strongpłk Ryszard KuklińskiWładysław Pasikowski
2014Pod Mocnym AniołemBorysWojciech Smarzowski
2015Moje córki krowyGrzegorzKinga Dębska
2016Na granicyKonradWojciech Kasperski
2016AnthropoidLadislav VaněkSean Ellis
2018Pitbull. Ostatni piesSławomir DesperskiWładysław Pasikowski
2018303. Bitwa o AnglięWitold UrbanowiczDenis Delić / D. Blackmore
2020Psy 3. W imię zasad„Wit” WitkowskiWładysław Pasikowski
2022Niebezpieczni dżentelmeniStanisław I. Witkiewicz–
2023Mission: Impossible – Dead Reckoningkapitan okrętu podwodnegoChristopher McQuarrie
2026LalkaStanisław Wokulski–

Nagrody i odznaczenia

Odznaczenia państwowe

  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2014)

Nagrody artystyczne

  • Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego (2005)
  • Nagroda Jantar za najlepszą rolę męską, Koszalin (2005)
  • Specjalna Nagroda Aktorska, 32. FPFF Gdynia (2007, za „Ogród Luizy”)
  • Elle Style Awards – aktorskie objawienie roku (2008)
  • Złoty Lew za drugoplanową rolę męską, 39. FPFF Gdynia (2009, za „Rewers”)
  • Złoty Lew za pierwszoplanową rolę męską, 36. FPFF Gdynia (2011, za „Różę”)
  • Nagroda aktorska Directors Week, festiwal Fantasporto w Porto (2011, za „Różę”)
  • Srebrny Paw za najlepszą główną rolę męską, festiwal w Goa (2011, za „Różę”)
  • Nagroda im. Elżbiety Czyżewskiej, Nowojorski Festiwal Filmów Polskich (2011, za „Różę”)
  • Paszport „Polityki” w kategorii Film (2012)
  • Nagroda w kategorii ekologia, plebiscyt „Gwiazdy Dobroczynności” (2016)

Życie prywatne i rodzina

Marcin Dorociński jest żonaty ze scenografką Moniką Sudół. Para ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008). Aktor mieszka w Warszawie.

Ciekawostki o Marcinie Dorocińskim

  • Zanim pomyślał o aktorstwie, marzył o karierze piłkarskiej, a w wieku 10 lat zapisał się do Ochotniczej Straży Pożarnej, planując zostać strażakiem.
  • Ukończył Technikum Mechaniczne z tytułem technika obróbki skrawaniem, zanim trafił do szkoły teatralnej.
  • Dorastał w rodzinie z trzema braćmi – dwaj starsi zostali policjantami.
  • Jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect”.
  • 12 kwietnia 2006 roku otrzymał list gratulacyjny od prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
  • W ciągu zaledwie trzech lat (2009 i 2011) zdobył dwa Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
  • Do roli kucharza Bartka w „Rozmowach nocą” (2008) celowo przytył parę kilogramów.
  • W 2022 roku potwierdził udział w kolejnych częściach serii „Mission: Impossible”.

Marcin Dorociński – pytania i odpowiedzi

Ile lat ma Marcin Dorociński?

Urodził się 22 czerwca 1973 roku w Milanówku, ma więc 53 lata. Na ekranie zadebiutował w 1996 roku, a na zawodowej scenie w 1997 roku.

W jakim teatrze gra Marcin Dorociński?

W latach 1997–2011 był aktorem Teatru Dramatycznego w Warszawie, a od września 2011 roku jest związany z Teatrem Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie.

Za jakie role otrzymał Złote Lwy w Gdyni?

Za drugoplanową rolę męską w 2009 roku za „Rewers” Borysa Lankosza, a za pierwszoplanową rolę męską w 2011 roku za rolę Tadeusza w „Róży” Wojciecha Smarzowskiego.

Ile razy był nominowany do Orła?

Sześciokrotnie: za „Boisko bezdomnych” (2008), „Rewers” (2009), „Różę” (2011), „Obławę” (2012), „Jacka Stronga” (2014) i „Moje córki krowy” (2015).

Komu podkłada głos w dubbingu?

Jest polskim głosem Kylo Rena w trylogii „Gwiezdne wojny” (2015, 2017, 2019) oraz komandora Sheparda w grze „Mass Effect” (2008), a także grał w dubbingu „Sing”, „Był sobie pies” i „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”.

Czy Marcin Dorociński ma rodzinę?

Jest żonaty ze scenografką Moniką Sudół. Para ma syna Stanisława (ur. 2006) i córkę Janinę (ur. 2008). Mieszkają w Warszawie.

W jakich zagranicznych produkcjach wystąpił?

Zagrał m.in. w brytyjsko-czeskim „Anthropoidzie” (2016), amerykańskim „Mission: Impossible – Dead Reckoning” (2023) oraz w serialach Netfliksa „Gambit królowej” (2020) i „Wikingowie: Walhalla” (2023).

Zobacz także

Źródła

  • Marcin Dorociński – Wikipedia
    pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Dorociński
  • Marcin Dorociński – Wikidata
    wikidata.org/wiki/Q11767544
  • Marcin Dorociński – FilmPolski.pl
    filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1125760
  • Marcin Dorociński – Filmweb
    filmweb.pl/person/Marcin+Dorocinski-42489
  • Marcin Dorociński – FDB.pl
    fdb.pl/osoba/6584-marcin-dorocinski
  • Zdjęcie: Jacek Proszyk, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0
    commons.wikimedia.org/wiki/File:Marcin_Dorociński_2019_cropped.jpg
    creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.pl
Ostatnia aktualizacja: