Biografia Piotra Adamczyka
Dzieciństwo i edukacja
Piotr Aleksander Adamczyk urodził się 21 marca 1972 roku w Warszawie. Jest absolwentem XXX Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie oraz Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, którą ukończył w 1997 roku. Na drugim roku studiów wyjechał na stypendium do Londynu, do British American Drama Academy, gdzie w przedstawieniu dyplomowym zagrał po angielsku tytułową rolę w „Hamlecie”.
Kariera teatralna
Od 1995 roku występuje w Teatrze Współczesnym w Warszawie, gdzie zagrał między innymi w „Martwych duszach” Gogola (1995), „Tangu” Mrożka (1997), „Łgarzu” Goldoniego (1998), „Mieszczaninie szlachcicem” Moliera (1999) i „Namiętnej kobiecie” (2003), w reżyserii m.in. Macieja Englerta i Erwina Axera. Gościnnie wystąpił w Teatrze Polskim jako tytułowy Don Juan (2001, reż. Jarosław Kilian) oraz w Teatrze Narodowym jako Ludwik XIV w „Władzy” Nicka Deara (2005) i Roberto w „Księżniczce na opak wywróconej” (2010), obie w reżyserii Jana Englerta.
W 2007 roku zagrał po włosku w „Emigrantach” Sławomira Mrożka w rzymskim teatrze Sala Uno, a w 2010 roku wcielił się w Witolda Gombrowicza w spektaklu „Dzienniki Gombrowicza” w warszawskim Teatrze Imka. Ma na koncie także około 35 spektakli Teatru Telewizji, w tym role w „Dziadach” (reż. Jan Englert, 1997), „Dożywociu” (reż. Wojciech Pszoniak, 2002) i „Wyzwoleniu” (reż. Maciej Prus, 2007).
Film i telewizja
Debiutował na ekranie w 1991 roku rolą Pająka w serialu „Pogranicze w ogniu”. Grał w „Cwale” Krzysztofa Zanussiego (1995) i „Bożej podszewce” Izabelli Cywińskiej (1997). Przełomem w karierze filmowej była tytułowa rola w „Chopin. Pragnienie miłości” Jerzego Antczaka (2002), za którą otrzymał nagrodę za główną rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Stożary” w Kijowie (2003). Wystąpił jako Karol Wojtyła w dwóch międzynarodowych koprodukcjach w reżyserii Giacoma Battiata: „Karol. Człowiek, który został papieżem” (2005) i „Karol. Papież, który pozostał człowiekiem” (2006), za co otrzymał m.in. nagrodę burmistrza Rzymu „Simpatia”.
Zagrał główne role w komediach romantycznych: „Testosteron” (2007), „Nie kłam, kochanie” (2008), „Śniadanie do łóżka” (2010) i „Och, Karol 2” (2011), a od 2011 roku wciela się w Szczepana Lisieckiego w kolejnych częściach serii „Listy do M.”. Grał też role dramatyczne: Antoniego Szackiego w „Uwikłaniu” Jacka Bromskiego (2011), Hermanna Brunnera w „Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć” Patryka Vegi (2012), kapitana Mieczysława Słabego w „Tajemnicy Westerplatte” (2013) oraz pułkownika Witolda Urbanowicza w „Dywizjonie 303” (2018). W latach 2021–2023 wystąpił w amerykańskich produkcjach „For All Mankind” (Apple TV+) i „Hawkeye” (Marvel, Disney+), a w 2024 roku zagrał w brytyjsko-polskim „Skarbku” w reżyserii Jamesa Marquanda.
Jest też jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich głosów dubbingowych. Użyczał głosu między innymi doktorowi Dolittle, Zygzakowi McQueenowi we wszystkich częściach „Aut”, żyrafie Melmanowi w serii „Madagaskar”, Larry'emu Daleyowi w „Nocy w muzeum” oraz Scottowi Langowi/Ant-Manowi w filmach Marvela, w tym w „Avengers: Koniec gry” (2019).
Działalność pozaaktorska
W 2009 roku wraz z przyjaciółmi, Mariuszem Diakowskim i Dariuszem Zarembą, założył warszawską restaurację „Stary Dom”. Jest ambasadorem fundacji „Happy Kids”, która szuka domów dla dzieci z domów dziecka i opiekuje się dziećmi z niepełnosprawnościami. W 2010 roku był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi.
Kalendarium kariery
- 1972Urodzony 21 marca w Warszawie.
- 1991Debiut filmowy w serialu „Pogranicze w ogniu”.
- 1992Debiut sceniczny w „Roberto Zucco” w Teatrze Dramatycznym.
- 1995Stypendium w British American Drama Academy w Londynie. Dołącza do Teatru Współczesnego w Warszawie.
- 1997Dyplom PWST w Warszawie.
- 2001Tytułowy Don Juan gościnnie w Teatrze Polskim.
- 2002Tytułowa rola w „Chopin. Pragnienie miłości” – początek kariery filmowej. Nagroda im. Leona Schillera.
- 2003Nagroda za główną rolę męską na MFF „Stożary” w Kijowie.
- 2005Karol Wojtyła w „Karol. Człowiek, który został papieżem”. Ludwik XIV w „Władzy” w Teatrze Narodowym.
- 2006„Karol. Papież, który pozostał człowiekiem”. Pierwsza Telekamera za „Pensjonat pod Różą”.
- 2007„Testosteron”. Rola po włosku w „Emigrantach” w Rzymie.
- 2009Zakłada restaurację „Stary Dom” w Warszawie.
- 2010„Śniadanie do łóżka”. Gombrowicz w „Dziennikach Gombrowicza” w Teatrze Imka.
- 2011„Och, Karol 2” i pierwsza część „Listów do M.”. Ślub z Katarzyną Gwizdałą. Telekamera za „Czas honoru”.
- 2012Telekamera za „Przepis na życie”.
- 2014Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
- 2018Pułkownik Witold Urbanowicz w „Dywizjonie 303”.
- 2019Ślub z aktorką Karoliną Szymczak.
- 2021Role w amerykańskich serialach „For All Mankind” i „Hawkeye”.
- 2024Rola kapitana Hamanna w brytyjsko-polskim „Skarbku”.
Najważniejsze role teatralne
| Rok | Rola | Spektakl / autor | Teatr |
|---|---|---|---|
| 1992 | syn eleganckiej damy | „Roberto Zucco”, B.-M. Koltès | Teatr Dramatyczny, Warszawa |
| 1995 | porucznik | „Martwe dusze”, M. Gogol, reż. M. Englert | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 1996 | żołnierz | „Semiramida”, reż. E. Axer | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 1997 | Artur | „Tango”, S. Mrożek, reż. M. Englert | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 1998 | Lelio | „Łgarz”, C. Goldoni, reż. G. Pampiglione | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 1999 | Kleont | „Mieszczanin szlachcicem”, Molier, reż. M. Englert | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 2001 | Don Juan (tyt.) | „Don Juan”, Molier, reż. J. Kilian | Teatr Polski, Warszawa (gościnnie) |
| 2001 | Tolek Uhde | „Bambini di Praga”, reż. A. Glińska | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 2002 | Charon | „Wniebowstąpienie”, reż. M. Englert | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 2003 | Mark | „Namiętna kobieta”, reż. M. Englert | Teatr Współczesny, Warszawa |
| 2005 | Ludwik XIV | „Władza”, N. Dear, reż. J. Englert | Teatr Narodowy, Warszawa (gościnnie) |
| 2007 | rola w spektaklu | „Emigranci”, S. Mrożek (po włosku), reż. F. Omodei | Sala Uno, Rzym |
| 2010 | Roberto | „Księżniczka na opak wywrócona”, reż. J. Englert | Teatr Narodowy, Warszawa (gościnnie) |
| 2010 | Gombrowicz | „Dzienniki Gombrowicza”, W. Gombrowicz, reż. M. Grabowski | Teatr Imka, Warszawa |
Filmografia – wybór
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyseria |
|---|---|---|---|
| 1991 | Pogranicze w ogniu (serial) | Pająk (debiut) | Andrzej Konic |
| 1995 | Cwał | Ksawery | Krzysztof Zanussi |
| 1997 | Boża podszewka (serial) | Adam | Izabella Cywińska |
| 2002 | Chopin. Pragnienie miłości | Fryderyk Chopin | Jerzy Antczak |
| 2005 | Karol. Człowiek, który został papieżem | Karol Wojtyła | Giacomo Battiato |
| 2006 | Karol. Papież, który pozostał człowiekiem | Karol Wojtyła | Giacomo Battiato |
| 2007 | Testosteron | Kornel Olendzki | Tomasz Konecki, Olaf Lubaszenko |
| 2008 | Nie kłam, kochanie | Marcin Paprocki | Piotr Wereśniak |
| 2009–2014 | Czas honoru (serial) | Lars Rainer | – |
| 2011 | Och, Karol 2 | Karol Górski | Piotr Wereśniak |
| 2011 | Uwikłanie | Antoni Szacki | Jacek Bromski |
| 2011–2024 | Listy do M. (seria) | Szczepan Lisiecki | Mitja Okorn (i in.) |
| 2012 | Bitwa pod Wiedniem | Leopold I Habsburg | Renzo Martinelli |
| 2012 | Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć | Hermann Brunner | Patryk Vega |
| 2013 | Tajemnica Westerplatte | kpt. Mieczysław Słaby | Paweł Chochlew |
| 2017 | Sztuka kochania | Stanisław Wisłocki | Maria Sadowska |
| 2018 | Dywizjon 303. Historia prawdziwa | Witold Urbanowicz | Denis Delić |
| 2021–2023 | For All Mankind (serial, USA) | Siergiej Orestowicz Nikułow | – |
| 2024 | Skarbek | kapitan Hamann | James Marquand |
Nagrody i odznaczenia
Odznaczenia państwowe
- Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2014)
Nagrody artystyczne i branżowe
- Nagroda im. Leona Schillera (2002)
- Nagroda za główną rolę męską na MFF „Stożary” w Kijowie za „Chopin. Pragnienie miłości” (2003)
- Małe Berło – nagroda od Janusza Gajosa (2004)
- „Róża Gali” w plebiscycie czasopisma „Gala” (2005)
- Nagroda czasopisma ELLE, plebiscyt „Kogo kocha Elle?” (2005)
- Telekamera Tele Tygodnia, „Najlepszy aktor” (2006, 2011, 2012)
- Nagroda ELLE Style Awards, „Najlepszy aktor” (2006)
- Złota Piątka – plebiscyt czytelników Tele Rzeczpospolitej (2006)
- Wiktor – najpopularniejszy aktor telewizyjny roku (2006)
- Nagroda Ischia za najlepszą rolę telewizyjną (2006)
- Nagroda burmistrza Rzymu „Simpatia” za rolę Jana Pawła II (2006)
- Złoty Mikrofon za aktorstwo radiowe w Teatrze Polskiego Radia (2008)
Życie prywatne
W 2011 roku Piotr Adamczyk wziął ślub z modelką Katarzyną Gwizdałą, znaną jako Kate Rozz. Od 2019 roku jest żonaty z aktorką Karoliną Szymczak. Para nie ma dzieci.
Ciekawostki o Piotrze Adamczyku
- Jest polskim głosem Zygzaka McQueena we wszystkich częściach serii „Auta” oraz Scotta Langa/Ant-Mana w filmach Marvela.
- Zagrał Karola Wojtyłę w dwóch międzynarodowych koprodukcjach o Janie Pawle II, za co otrzymał nagrodę burmistrza Rzymu.
- Przedstawienie dyplomowe w londyńskiej British American Drama Academy zagrał po angielsku, w roli tytułowego Hamleta.
- W 2007 roku zagrał w „Emigrantach” Mrożka po włosku, w rzymskim teatrze Sala Uno.
- Współzałożył warszawską restaurację „Stary Dom” (2009).
- W latach 2021–2023 wystąpił w amerykańskich produkcjach „For All Mankind” (Apple TV+) i „Hawkeye” (Marvel, Disney+).
- Użycza głosu żyrafie Melmanowi w serii „Madagaskar” i Larry'emu Daleyowi w „Nocy w muzeum”.
Piotr Adamczyk – pytania i odpowiedzi
Ile lat ma Piotr Adamczyk?
Urodził się 21 marca 1972 roku w Warszawie, ma więc 54 lata. Na scenie debiutował w 1992 roku, a na ekranie w 1991 roku.
Jaka rola rozpoczęła kariery filmową Piotra Adamczyka?
Tytułowa rola w filmie Jerzego Antczaka „Chopin. Pragnienie miłości” (2002) rozpoczęła jego karierę na dużym ekranie. Za tę rolę otrzymał nagrodę za główną rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Stożary” w Kijowie (2003).
W jakich teatrach grał Piotr Adamczyk?
Od 1995 roku jest związany z Teatrem Współczesnym w Warszawie. Występował gościnnie w Teatrze Polskim („Don Juan”, 2001) i Teatrze Narodowym („Władza”, 2005; „Księżniczka na opak wywrócona”, 2010), a także w rzymskim teatrze Sala Uno i warszawskim Teatrze Imka.
Ile razy Piotr Adamczyk zdobył Telekamerę?
Trzykrotnie w kategorii „Najlepszy aktor”: w 2006 roku za rolę w „Pensjonacie pod Różą”, w 2011 roku za „Czas honoru” i w 2012 roku za „Przepis na życie”.
Jakim postaciom Piotr Adamczyk użycza głosu w dubbingu?
Jest polskim głosem Zygzaka McQueena we wszystkich częściach serii „Auta”, Scotta Langa/Ant-Mana w filmach Marvela, żyrafy Melmana w serii „Madagaskar” oraz Larry'ego Daleya w „Nocy w muzeum”.
Czy Piotr Adamczyk ma dzieci?
Nie. W 2011 roku wziął ślub z modelką Katarzyną Gwizdałą, a od 2019 roku jest żonaty z aktorką Karoliną Szymczak. Para nie ma dzieci.
Czy Piotr Adamczyk grał w zagranicznych produkcjach?
Tak. Studiował w British American Drama Academy w Londynie, grał po włosku w teatrze w Rzymie, a w latach 2021–2023 wystąpił w amerykańskich serialach „For All Mankind” (Apple TV+) i „Hawkeye” (Marvel/Disney+).
Zobacz także
Źródła
- Piotr Adamczyk – Wikipedia
pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Adamczyk - Piotr Adamczyk – Wikidata
wikidata.org/wiki/Q1351164 - Piotr Adamczyk – FilmPolski.pl
filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1115359 - Piotr Adamczyk – Filmweb
filmweb.pl/person/Piotr+Adamczyk-399 - Piotr Adamczyk – FDB.pl
fdb.pl/osoba/12050-piotr-adamczyk-i - Zdjęcie: Stawrogin, Wikimedia Commons, domena publiczna (CC0)
commons.wikimedia.org/wiki/File:Piotr_Adamczyk_2012.jpg
creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.pl