Biografia Romana Polańskiego

Dzieciństwo, wojna i edukacja

Roman Polański urodził się 18 sierpnia 1933 roku w Paryżu jako Raymond Thierry Liebling, syn Mojżesza Lieblinga i Belli z Katz-Przedborskich. W 1937 roku rodzina przeniosła się do Krakowa. Po wybuchu II wojny światowej trafili do getta krakowskiego na Podgórzu; matka Romana zginęła w 1943 roku w Auschwitz-Birkenau. Chłopiec przeżył likwidację getta w marcu 1943 roku dzięki ucieczce zorganizowanej przez ojca, ukrywał się pod nazwiskiem Roman Wilk u polskich rodzin w Krakowie, a od lata 1943 roku w podkrakowskiej wsi Wysoka. Po wojnie ojciec, który przeżył obóz Mauthausen-Gusen, przyjął nazwisko Polański, które przejął też syn.

Uczył się słabo, dobre oceny uzyskiwał jedynie z rysunków. W 1951 roku został wydalony z Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, maturę zdał jako wolny słuchacz w Katowicach. W 1954 roku został przyjęty na Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, gdzie poznał m.in. Andrzeja Kondratiuka i Jakuba Goldberga oraz zawarł znajomość z kompozytorem Krzysztofem Komedą. Szkołę ukończył bez dyplomu teoretycznego.

Teatr dziecięcy i pierwsze role filmowe

Aktorskie początki Polańskiego sięgają 1948 roku, gdy nawiązał kontakt z Marią Biliżanką, dyrektorką krakowskiego zespołu teatralnego dla dzieci „Wesoła Gromadka”. Grał także w Państwowym Teatrze Młodego Widza w Krakowie (dziś Teatr „Bagatela”) – jako Żak w „Farfurce królowej Bony” i pastuszek Wania w „Synu pułku” (obie role 1948), za którą otrzymał wyróżnienie na warszawskim festiwalu sztuk radzieckich w 1950 roku. Wystąpił też w „Cyrku Tarabumba” Gwidona Miklaszewskiego w Teatrze „Groteska” (1950).

Jako aktor filmowy zadebiutował w 1953 roku epizodyczną rolą „Małego” w noweli „Jacek” z socrealistycznego filmu „Trzy opowieści”. Dzięki tej roli poznał studenta łódzkiej szkoły filmowej Andrzeja Wajdę, który obsadził go w roli Mundka w swoim pełnometrażowym debiucie „Pokolenie” (1954). Zagrał też Adasia w „Zaczarowanym rowerze” (1955) oraz drobne role w filmach Andrzeja Munka i Janusza Morgensterna. W swoich krótkometrażowych etiudach szkolnych – „Dwaj ludzie z szafą” (1958) i „Gruby i chudy” (1961) – sam występował w epizodycznych rolach.

Kariera reżyserska: Europa i Hollywood (1962–1976)

Pełnometrażowy debiut reżyserski „Nóż w wodzie” (1962) przyniósł mu Złotą Kaczkę i pierwszą polską nominację do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny, ale krytyka ze strony władz komunistycznych za promowanie zachodnich wzorców zmusiła go do wyjazdu z Polski. W Wielkiej Brytanii nakręcił thrillery psychologiczne „Wstręt” (1965, Srebrny Niedźwiedź w Berlinie) i „Matnia” (1966, Złoty Niedźwiedź), a także komediowy horror „Nieustraszeni pogromcy wampirów” (1967), w którym zagrał niezgrabnego ucznia pogromcy wampirów i poznał przyszłą żonę, Sharon Tate.

W 1968 roku wyjechał do Hollywood, gdzie nakręcił „Dziecko Rosemary” – horror satanistyczny, który stał się jego największym sukcesem kasowym. Rok później, w sierpniu 1969 roku, ciężarna Sharon Tate została zamordowana w Los Angeles wraz z czwórką przyjaciół przez członków sekty Charlesa Mansona. Po osobistej tragedii Polański nakręcił „Tragedię Makbeta” (1971) oraz „Chinatown” (1974) z Jackiem Nicholsonem, w którym zagrał epizodyczną rolę zbira nacinającego bohaterowi nozdrze. W 1976 roku, już we francusko-amerykańskiej koprodukcji, nakręcił „Lokatora”, w którym sam zagrał główną rolę imigranta Trelkovsky'ego popadającego w paranoję.

Sprawa karna i emigracja

20 lutego 1977 roku, podczas sesji zdjęciowej dla „Vogue”, Polański poznał trzynastoletnią modelkę Samanthę Gailey (dziś znaną jako Samantha Geimer). 10 marca doszło między nimi do stosunku seksualnego, po czym Polański został oskarżony w Los Angeles o sześć przestępstw, w tym gwałt z użyciem narkotyków. W ramach ugody z prokuraturą przyznał się do jednego, najlżejszego zarzutu – współżycia z osobą nieletnią. Obawiając się zaostrzenia wyroku przez sędziego Laurence'a J. Rittenbanda, 31 stycznia 1978 roku, przed ogłoszeniem wyroku, opuścił Stany Zjednoczone i osiedlił się we Francji, gdzie w 1976 roku uzyskał obywatelstwo, co utrudniało ekstradycję.

W 2009 roku został zatrzymany na lotnisku w Zurychu na wniosek władz amerykańskich, jednak w 2010 roku szwajcarskie Ministerstwo Sprawiedliwości odmówiło ekstradycji. W 2015 i 2016 roku polskie sądy, łącznie z Sądem Najwyższym, również uznały ekstradycję Polańskiego do USA za niedopuszczalną. Reżyser był później oskarżany o podobne czyny przez inne kobiety – Charlotte Lewis (2010, sąd w Paryżu oczyścił go z tego zarzutu w 2024 roku), Renate Langer (2017) i Valentine Monnier (2019). W maju 2018 roku, w związku z ruchem #MeToo, został wykluczony z Amerykańskiej Akademii Filmowej.

Francja i Wielka Brytania: kolejne dekady

Mimo problemów prawnych kontynuował karierę reżyserską w Europie. Za „Tess” (1979) otrzymał trzy Oscary (dla filmu) i Złoty Glob. W 1981 roku na krótko wrócił do Polski, by wyreżyserować i zagrać tytułową rolę w „Amadeuszu” Petera Shaffera w warszawskim Teatrze na Woli. Kolejne filmy to m.in. „Piraci” (1986), „Frantic” (1988) z Harrisonem Fordem, „Śmierć i dziewczyna” (1994) oraz „Dziewiąte wrota” (1999) z Johnnym Deppem. W 1993 roku zagrał jedną z pierwszych dorosłych ról u innego reżysera – przebiegłego inspektora w „Czystej formalności” Giuseppe Tornatore.

Szczytem uznania był „Pianista” (2002) o losach Władysława Szpilmana w okupowanej Warszawie – Złota Palma w Cannes, siedem Cezarów i trzy Oscary, w tym dla Polańskiego za najlepszą reżyserię. Tego samego roku zagrał gościnnie Papkina w „Zemście” Andrzeja Wajdy. Później nakręcił m.in. „Olivera Twista” (2005), „Autora widmo” (2010, Srebrny Niedźwiedź i sześć nagród Europejskiej Akademii Filmowej), „Rzeź” (2011), „Wenus w futrze” (2013, Cezar za reżyserię), „Prawdziwą historię” (2017), „Oficera i szpiega” (2019, Wielka Nagroda Jury w Wenecji i trzy Cezary) oraz „The Palace” (2023). Od 1998 roku jest członkiem francuskiej Académie des beaux-arts.

Kalendarium kariery

  • 1933Urodzony 18 sierpnia w Paryżu jako Raymond Thierry Liebling.
  • 1943Przeżywa likwidację getta krakowskiego; matka ginie w Auschwitz-Birkenau.
  • 1948Zaczyna występować w dziecięcym teatrze „Wesoła Gromadka” i Teatrze Młodego Widza w Krakowie.
  • 1953Debiut filmowy w „Trzech opowieściach”.
  • 1954Rola Mundka w „Pokoleniu” Andrzeja Wajdy. Przyjęcie na Wydział Reżyserii PWSF w Łodzi.
  • 1962Reżyserski debiut pełnometrażowy „Nóż w wodzie” – Złota Kaczka i nominacja do Oscara.
  • 1965„Wstręt” – Srebrny Niedźwiedź na Berlinale.
  • 1966„Matnia” – Złoty Niedźwiedź na Berlinale.
  • 1968Ślub ze Sharon Tate. Premiera „Dziecka Rosemary”.
  • 1969Sharon Tate zamordowana przez sektę Charlesa Mansona.
  • 1974„Chinatown” z Jackiem Nicholsonem.
  • 1977–1978Oskarżenie o czyn seksualny wobec nieletniej. Ucieczka ze Stanów Zjednoczonych do Europy.
  • 1979„Tess” – trzy Oscary i Złoty Glob dla filmu.
  • 1981Reżyseria i rola Mozarta w „Amadeuszu” w Teatrze na Woli w Warszawie.
  • 1989Ślub z Emmanuelle Seigner.
  • 1998Zostaje członkiem francuskiej Académie des beaux-arts.
  • 2002„Pianista” – Złota Palma w Cannes. Rola Papkina w „Zemście” Wajdy.
  • 2003Oscar za najlepszą reżyserię „Pianisty”.
  • 2009–2010Zatrzymanie w Zurychu i nieudana próba ekstradycji do USA.
  • 2016Sąd Najwyższy RP ostatecznie uznaje ekstradycję za niedopuszczalną.
  • 2019„Oficer i szpieg” – Wielka Nagroda Jury w Wenecji.
  • 2023Premiera „The Palace”.

Role teatralne

RokRolaSpektakl / autorTeatr
1948Żak„Farfurka królowej Bony”, reż. M. BiliżankaTeatr Młodego Widza, Kraków
1948Wania„Syn pułku”, reż. J. KarbowskiTeatr Młodego Widza, Kraków
1950rola dziecięca„Cyrk Tarabumba”, G. MiklaszewskiTeatr „Groteska”, Kraków
1981Wolfgang Amadeusz Mozart„Amadeusz”, P. Shaffer (reż. R. Polański)Teatr na Woli, Warszawa

Ponadto w 1976 roku Polański wyreżyserował operę „Rigoletto” Giuseppe Verdiego w Bawarskiej Operze Narodowej w Monachium – jako reżyser, nie wykonawca.

Filmografia aktorska – wybór

RokTytułRolaReżyseria
1953Trzy opowieściMały (debiut)Konrad Nałęcki
1954PokolenieMundekAndrzej Wajda
1955Zaczarowany rowerAdaśSilik Sternfeld
1958Dwaj ludzie z szafąchuligan (epizod)Roman Polański
1960Zezowate szczęściekorepetytor (epizod)Andrzej Munk
1961Gruby i chudysługaRoman Polański
1967Nieustraszeni pogromcy wampirówAlfredRoman Polański
1974Chinatownzbir (epizod)Roman Polański
1976LokatorTrelkovsky (rola główna)Roman Polański
1993Czysta formalnośćinspektorGiuseppe Tornatore
2002ZemstaPapkinAndrzej Wajda
2007Godziny szczytu 3inspektor Revi (epizod)Brett Ratner

Nagrody i odznaczenia

Odznaczenia

  • Order Sztuki i Literatury (Francja)
  • Członek Académie des beaux-arts (Francja, od 1998)

Nagrody filmowe

  • Oscar za najlepszą reżyserię – „Pianista” (2003)
  • Złota Palma, 55. MFF w Cannes – „Pianista” (2002)
  • Złoty Niedźwiedź, Berlinale – „Matnia” (1966)
  • Srebrny Niedźwiedź, Berlinale (reżyseria) – „Wstręt” (1965) i „Autor widmo” (2010)
  • Nagroda FIPRESCI – „Wstręt” (1965) i „Oficer i szpieg” (2019)
  • Wielka Nagroda Jury, MFF w Wenecji – „Oficer i szpieg” (2019)
  • Złota Kaczka – „Nóż w wodzie” (1962)
  • Cezar za najlepszą reżyserię – „Autor widmo” (2010), „Wenus w futrze” (2013), „Oficer i szpieg” (2019)
  • Sześć nagród Europejskiej Akademii Filmowej, w tym za najlepszy film i reżyserię – „Autor widmo” (2010)
  • Platynowe Lwy za całokształt twórczości, FPFF Gdynia (2010)
  • Doktorat honoris causa Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi

Życie prywatne i rodzina

Roman Polański był trzykrotnie żonaty. W 1959 roku ożenił się z aktorką Barbarą Kwiatkowską, z którą rozwiódł się w 1962 roku. W 1968 roku poślubił amerykańską aktorkę Sharon Tate, zamordowaną rok później przez członków sekty Charlesa Mansona. 30 sierpnia 1989 roku ożenił się z francuską aktorką Emmanuelle Seigner, z którą ma dwoje dzieci: córkę Morgane (ur. 1993) i syna Elvisa (ur. 1998). Oboje zagrali drobne role w filmach ojca; Morgane Polanski zadebiutowała też jako reżyserka krótkim metrażem w 2016 roku. Rodzina mówi w domu po polsku.

Polański deklaruje się jako ateista. Od 1976 roku, obok polskiego, posiada obywatelstwo francuskie.

Ciekawostki o Romanie Polańskim

  • Jako dziecko przeżył likwidację getta krakowskiego, uciekając przez dziurę w ogrodzeniu zrobioną przez ojca, i ukrywał się pod nazwiskiem Roman Wilk.
  • W 1949 roku został brutalnie pobity i okradziony przez krakowskiego seryjnego mordercę Romana Dziubę – po tym zdarzeniu porzucił kolarstwo na rzecz aktorstwa.
  • Dwa jego filmy, „Dziecko Rosemary” i „Chinatown”, zostały wpisane do amerykańskiego Narodowego Rejestru Filmowego jako dzieła „znaczące kulturowo, historycznie bądź estetycznie”.
  • W 1981 roku, dwa lata przed ekranizacją Miloša Formana, sam wyreżyserował i zagrał główną rolę w scenicznym „Amadeuszu” w warszawskim Teatrze na Woli.
  • W 2010 roku odebrał Platynowe Lwy za całokształt twórczości na FPFF w Gdyni, ale osobiście nie przyjechał po nagrodę.
  • Od 1998 roku jest członkiem prestiżowej francuskiej Académie des beaux-arts.
  • W maju 2018 roku, w związku z ruchem #MeToo, został wykluczony z Amerykańskiej Akademii Filmowej przyznającej Oscary.

Roman Polański – pytania i odpowiedzi

Ile lat ma Roman Polański?

Urodził się 18 sierpnia 1933 roku w Paryżu, ma więc 93 lata. Jako reżyser debiutował w 1962 roku filmem „Nóż w wodzie”.

Czy Roman Polański jest przede wszystkim aktorem czy reżyserem?

Przede wszystkim reżyserem, scenarzystą i producentem – to w tych rolach zdobył Oscara i Złotą Palmę. Jako aktor występował głównie w młodości oraz okazjonalnie w swoich i cudzych filmach, m.in. jako Trelkovsky w „Lokatorze” (1976).

Jakie role aktorskie zagrał Roman Polański?

Zadebiutował w 1953 roku w „Trzech opowieściach”, zagrał Mundka w „Pokoleniu” Andrzeja Wajdy (1954), tytułową rolę w swoim filmie „Lokator” (1976), gościnnie wystąpił w „Chinatown” (1974), „Czystej formalności” Tornatore (1993) oraz jako Papkin w „Zemście” Wajdy (2002).

Za co Roman Polański dostał Oscara?

Otrzymał Oscara za najlepszą reżyserię filmu „Pianista” (2003), o losach kompozytora Władysława Szpilmana w okupowanej Warszawie. Film zdobył łącznie trzy Oscary i Złotą Palmę na MFF w Cannes.

Dlaczego Roman Polański nie może wrócić do USA?

W 1977 roku został oskarżony w Los Angeles o czyn seksualny wobec trzynastoletniej Samanthy Gailey (dziś Geimer) i przyznał się do jednego z zarzutów. W 1978 roku, przed ogłoszeniem wyroku, opuścił Stany Zjednoczone. Kolejne próby jego ekstradycji, także z Polski i Szwajcarii, nie powiodły się.

Czy Roman Polański grał w polskim teatrze?

W dzieciństwie, w latach 1948–1950, występował w krakowskim teatrze dziecięcym „Wesoła Gromadka” oraz w Teatrze Młodego Widza (dziś Teatr „Bagatela”). W 1981 roku wyreżyserował „Amadeusza” Petera Shaffera w Teatrze na Woli w Warszawie i zagrał w nim tytułową rolę Mozarta.

Kim była Sharon Tate?

Amerykańska aktorka, druga żona Romana Polańskiego, poślubiona w 1968 roku. W sierpniu 1969 roku, będąc w ósmym miesiącu ciąży, została zamordowana w Los Angeles wraz z czwórką przyjaciół przez członków sekty Charlesa Mansona.

Zobacz także

Źródła

  • Roman Polański – Wikipedia
    pl.wikipedia.org/wiki/Roman_Polański
  • Roman Polański – FilmPolski.pl
    filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1111579
  • Roman Polański – Filmweb
    filmweb.pl/person/Roman.Polanski
  • Roman Polański – FDB.pl
    fdb.pl/osoba/3466-roman-polanski-i
  • Roman Polański – IMDb (identyfikator z Wikidata, ID nie zweryfikowany bezpośrednim pobraniem strony ze względu na zabezpieczenia serwisu)
    imdb.com/name/nm0000591/
  • Zdjęcie: Mariusz Kubik, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 4.0
    commons.wikimedia.org/wiki/File:2023.11.13._Roman_Polanski_Photo_Mariusz_Kubik_01.JPG
    creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.pl
Ostatnia aktualizacja: