Biografia Wacława Kowalskiego
Dzieciństwo, wojna i przypadkowy początek aktorstwa
Wacław Kowalski urodził się 2 maja 1916 roku podczas I wojny światowej w mieście Gżatsk (od 1968 roku Gagarin) w ówczesnym Imperium Rosyjskim, dokąd jego rodzina – ojciec Wiktor, kowal z zawodu, z żoną i dziećmi – została ewakuowana przez wojska rosyjskie. Po wojnie rodzina wróciła do Polski, do wsi Gnojno, gdzie Kowalski spędził dzieciństwo z rodzicami i trzema siostrami; w tym czasie zmarł jego ojciec i jedna z sióstr.
W 1937 roku ukończył seminarium nauczycielskie w Leśnej Podlaskiej i podjął pracę w Instytucie Pedagogiki Specjalnej oraz jako nauczyciel wiejskiej szkoły na Polesiu. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej. Po wojnie rozpoczął w Łodzi studia śpiewu operowego u prof. Adama Didura, marząc o karierze śpiewaka. Zgłosił się wtedy jako statysta do Teatru Wojska Polskiego, gdzie zauważył go reżyser Leon Schiller i powierzył mu niewielką śpiewającą rólkę – tak zaczęła się jego przygoda z aktorstwem.
Kariera teatralna: z Łodzi do Warszawy
Na scenie zawodowo zadebiutował 11 listopada 1948 roku rolą Gospodarza w „Godach weselnych” Leona Schillera w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. Krótko występował też w łódzkim Teatrze Lalek „Pinokio”, po czym związał się z Teatrem Nowym w Łodzi (1949–1955). W 1951 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W 1955 roku przeniósł się do Warszawy – po epizodzie gościnnym w Teatrze Młodej Warszawy (1956–1957) związał się z Teatrem Klasycznym, gdzie grał do 1969 roku.
Kolejno występował w Teatrze Polskim w Warszawie (1970–1977) i Teatrze na Woli (1977–1981), gdzie zakończył karierę sceniczną. Zagrał tam m.in. Cesarza w „Fauście” Goethego (1971), Sierżanta w „Uczniu diabła” Shawa (1973) i Ojca w „Wcześniaku” Redlińskiego (1977). Encyklopedia teatru polskiego dokumentuje w sumie 61 jego ról scenicznych z lat 1948–1980.
Film: Kazimierz Pawlak i dozorca Popiołek
Na dużym ekranie zadebiutował w 1946 roku epizodyczną rolą śpiewaka z gitarą w pierwszym powojennym polskim filmie „Zakazane piosenki”. Z kinem związał się na dobre w latach 50., grając głównie role drugoplanowe i epizodyczne – łącznie zagrał w przeszło 100 filmach i serialach telewizyjnych.
Największą popularność i uznanie przyniosła mu rola Kazimierza Pawlaka w komediowej trylogii Sylwestra Chęcińskiego: „Sami swoi” (1967), „Nie ma mocnych” (1974) oraz „Kochaj albo rzuć” (1977). Stworzył w nich niezapomniany duet z Władysławem Hańczą, grającym sąsiada Kargula. Za rolę w „Nie ma mocnych” otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na festiwalu Lubuskie Lato Filmowe w Łagowie oraz nagrodę na festiwalu KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie (obie w 1974 roku).
Kolejną szeroko rozpoznawaną rolą Kowalskiego był dozorca Ryszard Popiołek w serialu „Dom” Jana Łomnickiego, a wcześniej – robotnik Wacław Popielak w serialu „Czterdziestolatek” Jerzego Gruzy (1974–1977). W 1988 roku, już po zakończeniu kariery aktorskiej, otrzymał nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej.
Koniec kariery
W 1982 roku młodszy syn aktora, Maciej, student medycyny, zginął tragicznie w wypadku samochodowym. Wacław Kowalski bardzo to przeżył i wycofał się z aktorstwa. Jego rezygnacja z dalszej roli w serialu „Dom” była jedną z głównych przyczyn zakończenia realizacji serialu w latach 80. i uśmiercenia postaci Popiołka w fabule. Kowalski nigdy więcej nie pojawił się na ekranie ani na scenie, konsekwentnie odrzucając wszystkie propozycje.
Kalendarium kariery
- 1916Urodzony 2 maja w Gżatsku (dziś Gagarin, Rosja).
- 1937Kończy seminarium nauczycielskie w Leśnej Podlaskiej, pracuje jako nauczyciel na Polesiu.
- 1939Walczy w kampanii wrześniowej.
- 1943Żeni się ze Stanisławą z domu Osikowską.
- 1946Debiut filmowy w „Zakazanych piosenkach”. Rodzi się syn Jan.
- 1948Debiut teatralny w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi – rola Gospodarza w „Godach weselnych”.
- 1951Zdaje eksternistyczny egzamin aktorski.
- 1955Przenosi się do Warszawy, do Teatru Klasycznego. Rodzi się syn Maciej.
- 1967Premiera „Samych swoich” – pierwsza rola Kazimierza Pawlaka.
- 1970Przechodzi do Teatru Polskiego w Warszawie.
- 1974„Nie ma mocnych” i nagrody w Łagowie i Koszalinie. Zaczyna grać w „Czterdziestolatku”.
- 1977„Kochaj albo rzuć”, ostatnia część trylogii. Przenosi się do Teatru na Woli.
- 1980Zaczyna grać dozorcę Ryszarda Popiołka w serialu „Dom”.
- 1981Kończy pracę w Teatrze na Woli, zamykając 33-letnią karierę sceniczną.
- 1982Śmierć syna Macieja w wypadku samochodowym. Wycofuje się z aktorstwa.
- 1988Otrzymuje nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci TVP.
- 1990Umiera nagle 27 października w Brwinowie, w wyniku udaru mózgu, w wieku 74 lat.
Najważniejsze role teatralne
| Rok | Rola | Spektakl / autor | Teatr |
|---|---|---|---|
| 1948 | Gospodarz | „Gody weselne”, L. Schiller | Teatr Wojska Polskiego, Łódź |
| 1950 | Zinczenko | „Makar Dubrawa”, A. Korniejczuk | Teatr Nowy, Łódź |
| 1952 | Tichon Kabanow | „Burza”, A. Ostrowski | Teatr Nowy, Łódź |
| 1954 | Cuttle | „Dombey i syn”, K. Dickens | Teatr Nowej Warszawy, Warszawa |
| 1955 | Stokrotka | „Don Juan”, Molier | Teatr Nowy, Łódź |
| 1957 | Gremio | „Poskromienie złośnicy”, W. Shakespeare | Teatr Klasyczny, Warszawa |
| 1959 | Lanza | „Dwaj panowie z Werony”, W. Shakespeare | Teatr Klasyczny, Warszawa |
| 1961 | E. J. Lofgren | „Harvey”, M. Chase | Teatr Klasyczny, Warszawa |
| 1962 | Żywiec | „Cyrulik sewilski”, P. Beaumarchais | Teatr Klasyczny, Warszawa |
| 1964 | Przeor | „Edward II”, Ch. Marlowe | Teatr Klasyczny, Warszawa |
| 1971 | Cesarz | „Faust”, J.W. Goethe | Teatr Polski, Warszawa |
| 1973 | Sierżant | „Uczeń diabła”, G.B. Shaw | Teatr Polski, Warszawa |
| 1975 | Obywatel I | „Pigmalion”, G.B. Shaw | Teatr Polski, Warszawa |
| 1976 | Wieśniak | „Antoniusz i Kleopatra”, W. Shakespeare | Teatr Polski, Warszawa |
| 1977 | Ojciec | „Wcześniak”, E. Redliński | Teatr na Woli, Warszawa |
| 1979 | Broda | „Do piachu...”, T. Różewicz | Teatr na Woli, Warszawa |
| 1979 | Grzegorz | „Damy i huzary”, A. Fredro | Teatr na Woli, Warszawa |
| 1980 | Ksiądz Loga | „Fantazy”, J. Słowacki | Teatr na Woli, Warszawa |
Filmografia – wybór
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyseria |
|---|---|---|---|
| 1946 | Zakazane piosenki | śpiewak z gitarą (debiut) | Leonard Buczkowski |
| 1953 | Przygoda na Mariensztacie | murarz Stefan Wachowiak | Leonard Buczkowski |
| 1957 | Pętla | taksówkarz Kostek | Wojciech Jerzy Has |
| 1961 | Ogniomistrz Kaleń | plutonowy Kolanowski | Ewa i Czesław Petelscy |
| 1964 | Rękopis znaleziony w Saragossie | sługa ojca Van Wordena | Wojciech Jerzy Has |
| 1967 | Sami swoi | Kazimierz i Kacper Pawlak | Sylwester Chęciński |
| 1968 | Lalka | wozak Wysocki | Wojciech Jerzy Has |
| 1969 | Jak rozpętałem drugą wojnę światową | sierż. Kiedros | Tadeusz Chmielewski |
| 1973 | Janosik (serial) | góral Marcin Bruzda | Jerzy Passendorfer |
| 1974 | Nie ma mocnych | Kazimierz Pawlak | Sylwester Chęciński |
| 1974 | Czterdziestolatek (serial) | Wacław Popielak | Jerzy Gruza |
| 1976 | Polskie drogi (serial) | kościelny Wawrzyniec Kulpiński | Janusz Morgenstern |
| 1977 | Kochaj albo rzuć | Kazimierz Pawlak | Sylwester Chęciński |
| 1980 | Dom (serial) | dozorca Ryszard Popiołek | Jan Łomnicki |
| 1982 | Przygrywka (miniserial) | sołtys | Janusz Łęski |
Nagrody i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977)
- Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955)
- Nagroda za najlepszą rolę męską w „Nie ma mocnych”, Lubuskie Lato Filmowe, Łagów (1974)
- Nagroda na festiwalu KSF „Młodzi i Film”, Koszalin, za „Nie ma mocnych” (1974)
- Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (1983)
- Wiktor dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej (1988)
Życie prywatne i rodzina
Od 1943 roku aż do swojej śmierci Wacław Kowalski był żonaty ze Stanisławą z domu Osikowską. Mieli dwóch synów: Jana (ur. 1946) oraz Macieja (1956–1982). W 1982 roku Maciej, student medycyny, zginął tragicznie w wypadku samochodowym – aktor bardzo to przeżył i wycofał się z życia zawodowego, konsekwentnie odrzucając wszystkie kolejne propozycje ról.
Ostatnie lata życia spędził w swoim domu w Brwinowie pod Warszawą, gdzie zmarł nagle 27 października 1990 roku w wyniku udaru mózgu. Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Brwinowie, w grobie rodzinnym wraz z żoną i synem.
Ciekawostki o Wacławie Kowalskim
- Urodził się podczas I wojny światowej w rosyjskim mieście Gżatsk, które w 1968 roku przemianowano na Gagarin na cześć kosmonauty Jurija Gagarina.
- Trafił do aktorstwa przez przypadek – marzył o karierze śpiewaka operowego i studiował u prof. Adama Didura, a na scenę zaprowadziła go praca statysty.
- Rolę Kazimierza Pawlaka grał w duecie z Władysławem Hańczą przez 10 lat, w trzech filmach nakręconych w odstępach po kilka lat (1967, 1974, 1977).
- W 1988 roku, już po zakończeniu kariery aktorskiej, otrzymał nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej.
- Jego rezygnacja z dalszego udziału w serialu „Dom” po tragicznej śmierci syna była jedną z przyczyn zakończenia produkcji serialu w latach 80.
- Od 1982 roku, przez ostatnie osiem lat życia, konsekwentnie odrzucał wszystkie propozycje ról i nigdy więcej nie pojawił się na ekranie ani na scenie.
Wacław Kowalski – pytania i odpowiedzi
Ile lat miał Wacław Kowalski?
Urodził się 2 maja 1916 roku w Gżatsku i zmarł nagle 27 października 1990 roku w Brwinowie, w wieku 74 lata.
Z jakiej roli jest najbardziej znany Wacław Kowalski?
Przede wszystkim z roli Kazimierza Pawlaka w trylogii Sylwestra Chęcińskiego: „Sami swoi” (1967), „Nie ma mocnych” (1974) i „Kochaj albo rzuć” (1977), granej w duecie z Władysławem Hańczą.
Dlaczego Wacław Kowalski przestał grać?
W 1982 roku jego syn Maciej zginął w wypadku samochodowym. Aktor bardzo to przeżył, wycofał się z aktorstwa i odrzucał wszystkie późniejsze propozycje, w tym dalszy udział w serialu „Dom”.
W jakich teatrach grał Wacław Kowalski?
W Łodzi (1948–1955), a od 1955 roku w Warszawie: w Teatrze Klasycznym (1955–1969), Teatrze Polskim (1970–1977) i Teatrze na Woli (1977–1981).
Jak zaczęła się kariera aktorska Wacława Kowalskiego?
Studiował śpiew operowy w Łodzi i zgłosił się jako statysta do Teatru Wojska Polskiego, gdzie zauważył go Leon Schiller i powierzył mu małą śpiewającą rólkę.
Ile ról zagrał Wacław Kowalski?
Encyklopedia teatru polskiego dokumentuje 61 ról scenicznych z lat 1948–1980. W filmie i telewizji zagrał w przeszło 100 filmach i serialach.
Czy Wacław Kowalski miał dzieci?
Tak, dwóch synów: Jana (ur. 1946) i Macieja (1956–1982). Śmierć Macieja w wypadku samochodowym była powodem zakończenia kariery aktorskiej ojca.
Zobacz także
- Lista polskich aktorów
- Teatr Polski w Warszawie
- Stanisław Mikulski
- Tadeusz Fijewski
- Henryk Bista
- Teatry w Warszawie
- Teatry w Polsce
Źródła
- Wacław Kowalski – Wikipedia
pl.wikipedia.org/wiki/Wacław_Kowalski - Wacław Kowalski – Encyklopedia teatru polskiego (role sceniczne 1948–1980)
encyklopediateatru.pl/osoby/6221/waclaw-kowalski - Wacław Kowalski – FilmPolski.pl
filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11285 - Wacław Kowalski – Filmweb
filmweb.pl/person/Waclaw+Kowalski-365 - Wacław Kowalski – IMDb
imdb.com/name/nm0468648/ - Wacław Kowalski – FDB.pl
fdb.pl/osoba/31607-waclaw-kowalski - Zdjęcie: Hubert Śmietanka, Wikimedia Commons, licencja CC BY 2.5
commons.wikimedia.org/wiki/File:Waclaw_Kowalski_Kino_Praha_Warsaw.jpg
creativecommons.org/licenses/by/2.5/deed.pl