Biografia Wacława Kowalskiego

Dzieciństwo, wojna i przypadkowy początek aktorstwa

Wacław Kowalski urodził się 2 maja 1916 roku podczas I wojny światowej w mieście Gżatsk (od 1968 roku Gagarin) w ówczesnym Imperium Rosyjskim, dokąd jego rodzina – ojciec Wiktor, kowal z zawodu, z żoną i dziećmi – została ewakuowana przez wojska rosyjskie. Po wojnie rodzina wróciła do Polski, do wsi Gnojno, gdzie Kowalski spędził dzieciństwo z rodzicami i trzema siostrami; w tym czasie zmarł jego ojciec i jedna z sióstr.

W 1937 roku ukończył seminarium nauczycielskie w Leśnej Podlaskiej i podjął pracę w Instytucie Pedagogiki Specjalnej oraz jako nauczyciel wiejskiej szkoły na Polesiu. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej. Po wojnie rozpoczął w Łodzi studia śpiewu operowego u prof. Adama Didura, marząc o karierze śpiewaka. Zgłosił się wtedy jako statysta do Teatru Wojska Polskiego, gdzie zauważył go reżyser Leon Schiller i powierzył mu niewielką śpiewającą rólkę – tak zaczęła się jego przygoda z aktorstwem.

Kariera teatralna: z Łodzi do Warszawy

Na scenie zawodowo zadebiutował 11 listopada 1948 roku rolą Gospodarza w „Godach weselnych” Leona Schillera w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. Krótko występował też w łódzkim Teatrze Lalek „Pinokio”, po czym związał się z Teatrem Nowym w Łodzi (1949–1955). W 1951 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W 1955 roku przeniósł się do Warszawy – po epizodzie gościnnym w Teatrze Młodej Warszawy (1956–1957) związał się z Teatrem Klasycznym, gdzie grał do 1969 roku.

Kolejno występował w Teatrze Polskim w Warszawie (1970–1977) i Teatrze na Woli (1977–1981), gdzie zakończył karierę sceniczną. Zagrał tam m.in. Cesarza w „Fauście” Goethego (1971), Sierżanta w „Uczniu diabła” Shawa (1973) i Ojca w „Wcześniaku” Redlińskiego (1977). Encyklopedia teatru polskiego dokumentuje w sumie 61 jego ról scenicznych z lat 1948–1980.

Film: Kazimierz Pawlak i dozorca Popiołek

Na dużym ekranie zadebiutował w 1946 roku epizodyczną rolą śpiewaka z gitarą w pierwszym powojennym polskim filmie „Zakazane piosenki”. Z kinem związał się na dobre w latach 50., grając głównie role drugoplanowe i epizodyczne – łącznie zagrał w przeszło 100 filmach i serialach telewizyjnych.

Największą popularność i uznanie przyniosła mu rola Kazimierza Pawlaka w komediowej trylogii Sylwestra Chęcińskiego: „Sami swoi” (1967), „Nie ma mocnych” (1974) oraz „Kochaj albo rzuć” (1977). Stworzył w nich niezapomniany duet z Władysławem Hańczą, grającym sąsiada Kargula. Za rolę w „Nie ma mocnych” otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na festiwalu Lubuskie Lato Filmowe w Łagowie oraz nagrodę na festiwalu KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie (obie w 1974 roku).

Kolejną szeroko rozpoznawaną rolą Kowalskiego był dozorca Ryszard Popiołek w serialu „Dom” Jana Łomnickiego, a wcześniej – robotnik Wacław Popielak w serialu „Czterdziestolatek” Jerzego Gruzy (1974–1977). W 1988 roku, już po zakończeniu kariery aktorskiej, otrzymał nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej.

Koniec kariery

W 1982 roku młodszy syn aktora, Maciej, student medycyny, zginął tragicznie w wypadku samochodowym. Wacław Kowalski bardzo to przeżył i wycofał się z aktorstwa. Jego rezygnacja z dalszej roli w serialu „Dom” była jedną z głównych przyczyn zakończenia realizacji serialu w latach 80. i uśmiercenia postaci Popiołka w fabule. Kowalski nigdy więcej nie pojawił się na ekranie ani na scenie, konsekwentnie odrzucając wszystkie propozycje.

Kalendarium kariery

  • 1916Urodzony 2 maja w Gżatsku (dziś Gagarin, Rosja).
  • 1937Kończy seminarium nauczycielskie w Leśnej Podlaskiej, pracuje jako nauczyciel na Polesiu.
  • 1939Walczy w kampanii wrześniowej.
  • 1943Żeni się ze Stanisławą z domu Osikowską.
  • 1946Debiut filmowy w „Zakazanych piosenkach”. Rodzi się syn Jan.
  • 1948Debiut teatralny w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi – rola Gospodarza w „Godach weselnych”.
  • 1951Zdaje eksternistyczny egzamin aktorski.
  • 1955Przenosi się do Warszawy, do Teatru Klasycznego. Rodzi się syn Maciej.
  • 1967Premiera „Samych swoich” – pierwsza rola Kazimierza Pawlaka.
  • 1970Przechodzi do Teatru Polskiego w Warszawie.
  • 1974„Nie ma mocnych” i nagrody w Łagowie i Koszalinie. Zaczyna grać w „Czterdziestolatku”.
  • 1977„Kochaj albo rzuć”, ostatnia część trylogii. Przenosi się do Teatru na Woli.
  • 1980Zaczyna grać dozorcę Ryszarda Popiołka w serialu „Dom”.
  • 1981Kończy pracę w Teatrze na Woli, zamykając 33-letnią karierę sceniczną.
  • 1982Śmierć syna Macieja w wypadku samochodowym. Wycofuje się z aktorstwa.
  • 1988Otrzymuje nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci TVP.
  • 1990Umiera nagle 27 października w Brwinowie, w wyniku udaru mózgu, w wieku 74 lat.

Najważniejsze role teatralne

RokRolaSpektakl / autorTeatr
1948Gospodarz„Gody weselne”, L. SchillerTeatr Wojska Polskiego, Łódź
1950Zinczenko„Makar Dubrawa”, A. KorniejczukTeatr Nowy, Łódź
1952Tichon Kabanow„Burza”, A. OstrowskiTeatr Nowy, Łódź
1954Cuttle„Dombey i syn”, K. DickensTeatr Nowej Warszawy, Warszawa
1955Stokrotka„Don Juan”, MolierTeatr Nowy, Łódź
1957Gremio„Poskromienie złośnicy”, W. ShakespeareTeatr Klasyczny, Warszawa
1959Lanza„Dwaj panowie z Werony”, W. ShakespeareTeatr Klasyczny, Warszawa
1961E. J. Lofgren„Harvey”, M. ChaseTeatr Klasyczny, Warszawa
1962Żywiec„Cyrulik sewilski”, P. BeaumarchaisTeatr Klasyczny, Warszawa
1964Przeor„Edward II”, Ch. MarloweTeatr Klasyczny, Warszawa
1971Cesarz„Faust”, J.W. GoetheTeatr Polski, Warszawa
1973Sierżant„Uczeń diabła”, G.B. ShawTeatr Polski, Warszawa
1975Obywatel I„Pigmalion”, G.B. ShawTeatr Polski, Warszawa
1976Wieśniak„Antoniusz i Kleopatra”, W. ShakespeareTeatr Polski, Warszawa
1977Ojciec„Wcześniak”, E. RedlińskiTeatr na Woli, Warszawa
1979Broda„Do piachu...”, T. RóżewiczTeatr na Woli, Warszawa
1979Grzegorz„Damy i huzary”, A. FredroTeatr na Woli, Warszawa
1980Ksiądz Loga„Fantazy”, J. SłowackiTeatr na Woli, Warszawa

Filmografia – wybór

RokTytułRolaReżyseria
1946Zakazane piosenkiśpiewak z gitarą (debiut)Leonard Buczkowski
1953Przygoda na Mariensztaciemurarz Stefan WachowiakLeonard Buczkowski
1957Pętlataksówkarz KostekWojciech Jerzy Has
1961Ogniomistrz Kaleńplutonowy KolanowskiEwa i Czesław Petelscy
1964Rękopis znaleziony w Saragossiesługa ojca Van WordenaWojciech Jerzy Has
1967Sami swoiKazimierz i Kacper PawlakSylwester Chęciński
1968Lalkawozak WysockiWojciech Jerzy Has
1969Jak rozpętałem drugą wojnę światowąsierż. KiedrosTadeusz Chmielewski
1973Janosik (serial)góral Marcin BruzdaJerzy Passendorfer
1974Nie ma mocnychKazimierz PawlakSylwester Chęciński
1974Czterdziestolatek (serial)Wacław PopielakJerzy Gruza
1976Polskie drogi (serial)kościelny Wawrzyniec KulpińskiJanusz Morgenstern
1977Kochaj albo rzućKazimierz PawlakSylwester Chęciński
1980Dom (serial)dozorca Ryszard PopiołekJan Łomnicki
1982Przygrywka (miniserial)sołtysJanusz Łęski

Nagrody i odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977)
  • Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955)
  • Nagroda za najlepszą rolę męską w „Nie ma mocnych”, Lubuskie Lato Filmowe, Łagów (1974)
  • Nagroda na festiwalu KSF „Młodzi i Film”, Koszalin, za „Nie ma mocnych” (1974)
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (1983)
  • Wiktor dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej (1988)

Życie prywatne i rodzina

Od 1943 roku aż do swojej śmierci Wacław Kowalski był żonaty ze Stanisławą z domu Osikowską. Mieli dwóch synów: Jana (ur. 1946) oraz Macieja (1956–1982). W 1982 roku Maciej, student medycyny, zginął tragicznie w wypadku samochodowym – aktor bardzo to przeżył i wycofał się z życia zawodowego, konsekwentnie odrzucając wszystkie kolejne propozycje ról.

Ostatnie lata życia spędził w swoim domu w Brwinowie pod Warszawą, gdzie zmarł nagle 27 października 1990 roku w wyniku udaru mózgu. Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Brwinowie, w grobie rodzinnym wraz z żoną i synem.

Ciekawostki o Wacławie Kowalskim

  • Urodził się podczas I wojny światowej w rosyjskim mieście Gżatsk, które w 1968 roku przemianowano na Gagarin na cześć kosmonauty Jurija Gagarina.
  • Trafił do aktorstwa przez przypadek – marzył o karierze śpiewaka operowego i studiował u prof. Adama Didura, a na scenę zaprowadziła go praca statysty.
  • Rolę Kazimierza Pawlaka grał w duecie z Władysławem Hańczą przez 10 lat, w trzech filmach nakręconych w odstępach po kilka lat (1967, 1974, 1977).
  • W 1988 roku, już po zakończeniu kariery aktorskiej, otrzymał nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci Telewizji Polskiej.
  • Jego rezygnacja z dalszego udziału w serialu „Dom” po tragicznej śmierci syna była jedną z przyczyn zakończenia produkcji serialu w latach 80.
  • Od 1982 roku, przez ostatnie osiem lat życia, konsekwentnie odrzucał wszystkie propozycje ról i nigdy więcej nie pojawił się na ekranie ani na scenie.

Wacław Kowalski – pytania i odpowiedzi

Ile lat miał Wacław Kowalski?

Urodził się 2 maja 1916 roku w Gżatsku i zmarł nagle 27 października 1990 roku w Brwinowie, w wieku 74 lata.

Z jakiej roli jest najbardziej znany Wacław Kowalski?

Przede wszystkim z roli Kazimierza Pawlaka w trylogii Sylwestra Chęcińskiego: „Sami swoi” (1967), „Nie ma mocnych” (1974) i „Kochaj albo rzuć” (1977), granej w duecie z Władysławem Hańczą.

Dlaczego Wacław Kowalski przestał grać?

W 1982 roku jego syn Maciej zginął w wypadku samochodowym. Aktor bardzo to przeżył, wycofał się z aktorstwa i odrzucał wszystkie późniejsze propozycje, w tym dalszy udział w serialu „Dom”.

W jakich teatrach grał Wacław Kowalski?

W Łodzi (1948–1955), a od 1955 roku w Warszawie: w Teatrze Klasycznym (1955–1969), Teatrze Polskim (1970–1977) i Teatrze na Woli (1977–1981).

Jak zaczęła się kariera aktorska Wacława Kowalskiego?

Studiował śpiew operowy w Łodzi i zgłosił się jako statysta do Teatru Wojska Polskiego, gdzie zauważył go Leon Schiller i powierzył mu małą śpiewającą rólkę.

Ile ról zagrał Wacław Kowalski?

Encyklopedia teatru polskiego dokumentuje 61 ról scenicznych z lat 1948–1980. W filmie i telewizji zagrał w przeszło 100 filmach i serialach.

Czy Wacław Kowalski miał dzieci?

Tak, dwóch synów: Jana (ur. 1946) i Macieja (1956–1982). Śmierć Macieja w wypadku samochodowym była powodem zakończenia kariery aktorskiej ojca.

Zobacz także

Źródła

  • Wacław Kowalski – Wikipedia
    pl.wikipedia.org/wiki/Wacław_Kowalski
  • Wacław Kowalski – Encyklopedia teatru polskiego (role sceniczne 1948–1980)
    encyklopediateatru.pl/osoby/6221/waclaw-kowalski
  • Wacław Kowalski – FilmPolski.pl
    filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11285
  • Wacław Kowalski – Filmweb
    filmweb.pl/person/Waclaw+Kowalski-365
  • Wacław Kowalski – IMDb
    imdb.com/name/nm0468648/
  • Wacław Kowalski – FDB.pl
    fdb.pl/osoba/31607-waclaw-kowalski
  • Zdjęcie: Hubert Śmietanka, Wikimedia Commons, licencja CC BY 2.5
    commons.wikimedia.org/wiki/File:Waclaw_Kowalski_Kino_Praha_Warsaw.jpg
    creativecommons.org/licenses/by/2.5/deed.pl
Ostatnia aktualizacja: