Biografia Włodzimierza Pressa

Dzieciństwo i edukacja

Włodzimierz Press urodził się 13 maja 1940 roku we Lwowie w rodzinie żydowskiej. Jego matka, Janina Planer, trafiła do Lwowa po klęsce wrześniowej. Ojciec, Grzegorz Press, trafił do getta warszawskiego i zginął w obozie zagłady w Treblince. Podczas transportu Włodzimierz i jego matka zostali przypadkowo rozdzieleni – on trafił do domu dziecka, a matka przez dwa lata próbowała go odnaleźć. Wojenne losy zaprowadziły ich na Syberię, gdzie matka pracowała jako pielęgniarka i zdobywała leki dla często chorującego syna. Po wojnie rodzina wróciła do Polski, mieszkała w Krakowie, a potem osiedliła się w Warszawie. W 1968 roku, w następstwie antysemickiej kampanii Marca '68, matka wyemigrowała z Polski, ostatecznie osiadając we Francji.

Aktorstwem interesował się już w szkole podstawowej i występował w teatrach amatorskich. W Liceum Ogólnokształcącym nr 34 na Dolnym Mokotowie jego kolegami z klasy byli Feliks Falk i Marcel Łoziński. W 1963 roku ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.

Kariera teatralna

Zaraz po studiach, w sezonie 1963/1964, trafił do Praskiego Teatru Ludowego w Warszawie pod dyrekcją Jerzego Rakowieckiego, gdzie zadebiutował rolą agenta w „Przygodach dobrego wojaka Szwejka” Jaroslava Haška. Do 1974 roku występował w tym zespole (przemianowanym później na Teatr Ludowy), grając między innymi Edka w „Operze za trzy grosze” Brechta (1967) i Ludmira w „Panu Jowialskim” Fredry (1972).

W latach 1974–1982 był aktorem Teatru Kwadrat, gdzie pod kierunkiem Edwarda Dziewońskiego zagrał między innymi Zyzola w „Rozmowach przy wycinaniu lasu” Stanisława Tyma (1975) i Rembę w „Damach i huzarach” Fredry (1977). Następnie związał się z Teatrem Dramatycznym m.st. Warszawy (1987–1992), a od 1992 do 2006 roku był aktorem Teatru Studio, gdzie pod kierunkiem Jerzego Grzegorzewskiego zagrał między innymi Aleksandra Sieriebriakowa w „Wujaszku Wani” Czechowa (1993) i Offenbacha w „Operetce” Gombrowicza (2000, gościnnie w Teatrze Narodowym).

Gościnnie występował też w Teatrze Powszechnym, Teatrze Polskim we Wrocławiu, Teatrze na Woli, Teatrze Syrena, Teatrze Żydowskim w Warszawie oraz wielokrotnie w Teatrze Narodowym, gdzie w 2011 roku pod kierunkiem Jana Englerta zagrał Cunkela w „Udręce życia” Hanocha Levina – rolę, za którą rok później otrzymał Warszawskiego Feliksa. W 2006 roku krytyk Jacek Sieradzki w „Polityce” wyróżnił jego epizod księdza Hendryka w offowej komedii „Bomba” jako przykład niewykorzystanego aktorskiego potencjału.

Film i telewizja

Na ekranie zadebiutował w 1963 roku rolą złodzieja samochodu w komedii „Rozwodów nie będzie” Jerzego Stefana Stawińskiego. Przełomem była rola Grigorija „Grzesia” Saakaszwilego, kierowcy-mechanika czołgu Rudy 102, w kultowym serialu Konrada Nałęckiego „Czterej pancerni i pies” (1966–1970) – to na jego planie w 1966 roku poznał swoją przyszłą żonę Renatę.

Zagrał także syna Stalina w „Europie, Europie” Agnieszki Holland (1990) oraz uciekiniera z obozu w „Korczaku” Andrzeja Wajdy (1990). Wystąpił w serialu „Boża podszewka” Izabelli Cywińskiej (1997) jako szewc Szymon Szindler, w „Karierze Nikosia Dyzmy” Jacka Bromskiego (2002) jako polityk Gradkowski oraz w „Demonie” Marcina Wrony (2015) jako nauczyciel Szymon Wentz. W 2017 roku zagrał profesora Kopytyńskiego w filmie „Soyer” Łukasza Barczyka.

Dubbing i praca głosowa

Włodzimierz Press jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich głosów dubbingowych. Podkładał głos kotu Sylwestrowi w licznych produkcjach z serii „Zwariowane melodie”, żabie Kermitowi w „Muppet Show” i filmach o Muppetach oraz admirałowi Ackbarowi w kolejnych częściach „Gwiezdnych wojen”. Wielokrotnie użyczał głosu Juliuszowi Cezarowi w filmach animowanych o Asteriksie i Obeliksie, a w polskiej wersji serii filmów o Harrym Potterze był głosem Petera Pettigrew. Był też lektorem serialu animowanego „Ciekawski George” (2006–2022).

Kalendarium kariery

  • 1940Urodzony 13 maja we Lwowie w rodzinie żydowskiej.
  • 1963Dyplom PWST w Warszawie. Debiut teatralny w Praskim Teatrze Ludowym i filmowy w „Rozwodów nie będzie”.
  • 1966Zdjęcia próbne i rola Grigorija Saakaszwilego w „Czterech pancernych i psie”. Poznaje na planie przyszłą żonę Renatę.
  • 1967Ślub z Renatą. Rodzi się syn Grzegorz.
  • 1970Debiut jako scenarzysta filmem „Na dobranoc”.
  • 1974Dołącza do zespołu Teatru Kwadrat (do 1982).
  • 1975Rola Zyzola w „Rozmowach przy wycinaniu lasu” Stanisława Tyma.
  • 1987Angaż w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy (do 1992).
  • 1990Role w „Europie, Europie” Agnieszki Holland i „Korczaku” Andrzeja Wajdy.
  • 1992Dołącza do zespołu Teatru Studio (do 2006).
  • 2000Rola Offenbacha w „Operetce” Gombrowicza w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego.
  • 2002Rola Gradkowskiego w „Karierze Nikosia Dyzmy” Jacka Bromskiego.
  • 2006Jacek Sieradzki chwali w „Polityce” jego rolę w spektaklu „Bomba”.
  • 2011Rola Cunkela w „Udręce życia” Hanocha Levina w reżyserii Jana Englerta, Teatr Narodowy.
  • 2012Nagroda Warszawski Feliks za rolę Cunkela.
  • 2015Rola nauczyciela w „Demonie” Marcina Wrony.
  • 2017Rola Ardaliona Iwołgina w „Idiocie” w Teatrze Narodowym.
  • 2025Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Premiera filmu „Dziadku, wiejemy!”.

Najważniejsze role teatralne

RokRolaSpektakl / autorTeatr
1963Agent„Przygody dobrego wojaka Szwejka”, J. HašekPraski Teatr Ludowy
1964Lizander„Sen nocy letniej”, W. ShakespearePraski Teatr Ludowy
1965Curley„Myszy i ludzie”, J. SteinbeckPraski Teatr Ludowy
1967Edek„Opera za trzy grosze”, B. BrechtTeatr Ludowy
1967De Valvert„Cyrano de Bergerac”, E. RostandTeatr Ludowy
1972Ludmir„Pan Jowialski”, A. FredroTeatr Ludowy
1973Plazmonik Blödestaug„Bezimienne dzieło”, S.I. WitkiewiczTeatr Ludowy
1975Zyzol„Rozmowy przy wycinaniu lasu”, S. TymTeatr Kwadrat
1977Rembo„Damy i huzary”, A. FredroTeatr Kwadrat
1979Dr Prentice„Co widział kamerdyner”, J. OrtonTeatr Kwadrat
1988Melech Gajst„Car Mikołaj”, T. SłobodzianekTeatr Dramatyczny
1989Panaurow„Parasolka”, F. DunaiTeatr Dramatyczny
1991Oberon„Sen nocy letniej”, W. ShakespeareTeatr Powszechny
1992Franz„Pułapka”, T. RóżewiczTeatr Polski, Wrocław
1993Aleksander Sieriebriakow„Wujaszek Wania”, A. CzechowTeatr Studio
1995Poeta„La Bohème”, S. WyspiańskiTeatr Studio
2000Offenbach„Operetka”, W. GombrowiczTeatr Narodowy
2002Hrabia Rosenberg„Amadeusz”, P. ShafferTeatr Studio
2010Piotr Sorin„Mewa”, A. CzechowTeatr Narodowy
2011Cunkel„Udręka życia”, H. LevinTeatr Narodowy
2013Dr Plazmodeusz Blödestaug„Bezimienne dzieło”, S.I. WitkiewiczTeatr Narodowy
2017Ardalion Iwołgin„Idiota”, F. DostojewskiTeatr Narodowy

Filmografia – wybór

Poniżej role aktorskie przed kamerą. Osobną, znacznie liczniejszą część dorobku Pressa stanowi dubbing, opisany w sekcji biografii powyżej.

RokTytułRolaReżyseria
1963Rozwodów nie będziezłodziej samochodu (debiut)Jerzy Stefan Stawiński
1966–1970Czterej pancerni i pies (serial)Grigorij SaakaszwiliKonrad Nałęcki
1978Co mi zrobisz, jak mnie złapieszfacet w kolejce przed „Emilią”Stanisław Bareja
1990Europa, Europasyn StalinaAgnieszka Holland
1990KorczakŻyd na ulicy getta, uciekinier z obozuAndrzej Wajda
1997Boża podszewka (serial)szewc Szymon SzindlerIzabella Cywińska
2002Kariera Nikosia DyzmyGradkowski, polityk koalicyjnyJacek Bromski
2015Demonnauczyciel Szymon WentzMarcin Wrona
2017Soyerprofesor KopytyńskiŁukasz Barczyk

Nagrody i odznaczenia

Odznaczenia państwowe

  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2025)

Nagrody artystyczne

  • Warszawski Feliks w kategorii „drugoplanowa rola męska” za rolę Cunkela w „Udręce życia” (2012)

Życie prywatne i rodzina

Swoją żonę Renatę, wówczas studentkę Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Włodzimierz Press poznał w 1966 roku na planie serialu „Czterej pancerni i pies”, gdzie pracowała jako pomocnica kostiumologa. Pobrali się w 1967 roku. Mają syna Grzegorza (ur. 1967), który został fotoreporterem, oraz córkę Tanię, lingwistkę.

Ciekawostki o Włodzimierzu Pressie

  • Urodził się we Lwowie w rodzinie żydowskiej; jego ojciec zginął w Treblince, a on sam z matką przeżył wojnę na zesłaniu na Syberii.
  • Jest polskim głosem kota Sylwestra w licznych produkcjach z serii „Zwariowane melodie”.
  • Podkładał głos żabie Kermitowi w „Muppet Show” i filmach o Muppetach.
  • W polskim dubbingu „Gwiezdnych wojen” jest głosem admirała Ackbara.
  • W serii filmów o Harrym Potterze użyczył głosu Peterowi Pettigrew.
  • Wielokrotnie dubbingował Juliusza Cezara w filmach animowanych o Asteriksie i Obeliksie.
  • Żonę Renatę poznał w 1966 roku na planie „Czterech pancernych i psa” – są małżeństwem od 1967 roku.
  • W 2012 roku otrzymał Warszawskiego Feliksa za rolę Cunkela w „Udręce życia” w Teatrze Narodowym.

Włodzimierz Press – pytania i odpowiedzi

Ile lat ma Włodzimierz Press?

Urodził się 13 maja 1940 roku we Lwowie, ma więc 86 lat.

Z czego najbardziej znany jest Włodzimierz Press?

Z roli Grigorija „Grzesia” Saakaszwilego w serialu „Czterej pancerni i pies” (1966–1970) oraz z pracy jako aktor dubbingowy – jest polskim głosem m.in. kota Sylwestra, żaby Kermita i admirała Ackbara z „Gwiezdnych wojen”.

W jakich teatrach grał Włodzimierz Press?

W Praskim Teatrze Ludowym i Teatrze Ludowym w Warszawie (1963–1974), Teatrze Kwadrat (1974–1982), Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy (1987–1992) i Teatrze Studio (1992–2006), a także gościnnie m.in. w Teatrze Narodowym.

Jakie nagrody otrzymał Włodzimierz Press?

W 2012 roku Warszawskiego Feliksa za rolę Cunkela w „Udręce życia” Hanocha Levina w Teatrze Narodowym, a w 2025 roku Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

Skąd pochodzi Włodzimierz Press?

Urodził się 13 maja 1940 roku we Lwowie w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec zginął w Treblince, a on sam wraz z matką przeżył wojnę na zesłaniu na Syberii.

Czy rodzina Włodzimierza Pressa jest związana z aktorstwem?

Żonę Renatę poznał w 1966 roku na planie „Czterech pancernych i psa”, są małżeństwem od 1967 roku. Ich syn Grzegorz Press jest fotoreporterem, a córka Tania – lingwistką.

Zobacz także

Źródła

  • Włodzimierz Press – Wikipedia
    pl.wikipedia.org/wiki/Włodzimierz_Press
  • Włodzimierz Press – Encyklopedia teatru polskiego (e-teatr)
    encyklopediateatru.pl/osoby/168/wlodzimierz-press
  • Włodzimierz Press – FilmPolski.pl
    filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=11746
  • Włodzimierz Press – Filmweb
    filmweb.pl/person/Wlodzimierz+Press-63268
  • Włodzimierz Press – FDB.pl
    fdb.pl/osoba/11642-wlodzimierz-press
  • Włodzimierz Press – IMDb (identyfikator ze zweryfikowanej właściwości Wikidata P345)
    imdb.com/name/nm0696243/
  • Zdjęcie: Fryta 73, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 2.0
    commons.wikimedia.org/wiki/File:Włodzimierz_Press_in_2014_(cropped).jpg
    creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/deed.pl
Ostatnia aktualizacja: